‘Ik heb nooit aan Gods bestaan getwijfeld’

Wat kreeg Jafeth Bekx van huis uit mee over God en het geloof?

Jafeth Bekx is spreker, aanbiddingsleider en songwriter bij InSalvation. Door een burn-out ontdekte hij dat je allereerst goed naar jezelf moet luisteren en je problemen serieus moet nemen. “Anders kun je bidden tot je een ons weegt, maar dan zegt God misschien wel: zorg eerst maar ’ns goed voor jezelf.”

Jafeth (34) is de jongste van vier. Vader Bekx komt uit een evangelisch nest, moeder uit een wat zwaardere hoek. Zelf groeide hij op in een gemeente waarvan z’n opa de oprichter en voorganger was. “Het heette een Volle Evangeliegemeente, maar het zat altijd halfvol. Op m’n zevende werden we lid van een kleine baptistengemeente in Waddinxveen en een paar jaar later begon ik in die kerk met pianospelen. Het ging er vrij traditioneel aan toe, totdat er via een Alpha-cursus een grote groep tot geloof kwam. Onze gemeente groeide van een mannetje of vijftig naar driehonderd.”

‘Janken als een kind’

Op zijn veertiende maakte Jafeth zelf de keuze voor Jezus. Het gebeurde op TeenStreet, een interkerkelijk tienerkamp in Duitsland, georganiseerd door Operatie Mobilisatie. “Ik beleefde een intense avond en heb daar lopen janken als een kind. Ik schreef een kaart aan mijn ouders met de boodschap: ik heb mijn leven aan Jezus gegeven. Toen we daar later nog eens over spraken, gaf m’n moeder terug dat ze daadwerkelijk een verandering in mijn gedrag had gemerkt. Zelf merkte ik ook dat er nu Iemand anders in m’n hart woonde; ik begon iets te zien van groei, van vrucht van de Geest. Op mijn zestiende heb ik me laten dopen.

Zelf merkte ik ook dat er nu Iemand anders in m’n hart woonde

Omdat ik in mijn werk veel met het geloof bezig ben, word ik ook daar in m’n geloofsleven uitgedaagd. Ik dacht vroeger bijvoorbeeld wat kortzichtiger. Door de jaren heen heb ik meer van de wereld gezien, zoals armoede tijdens mijn reizen voor Compassion – de hulporganisatie waar ik al vijftien jaar ambassadeur van ben. Door te zien hoe rijk mensen zich kunnen voelen terwijl ze niks hebben, ben ik de armoede in mijn eigen leven gaan zien.”

Geestelijk scherp blijven

Om geestelijk scherp te blijven, trekt Jafeth zich twee keer per jaar alleen terug. “Dan reflecteer ik op mijn geestelijk leven, gezin en gezondheid. Moet ik andere keuzes maken om scherp te blijven? Steeds moet ik weer focussen, want ik vind heel veel leuk. Uit een DISC-test bleek dat ik heel slecht functioneer op routine. Ik hou juist van avontuur, afwisseling. Het gevaar daarvan is dat je zo veel aanpakt, dat er te weinig van de grond komt.”

Zijn hobby – muziek – is Jafeths werk geworden. Als spreker en aanbiddingsleider heeft hij inmiddels zo veel ervaring, dat het gevaar dreigt het op de automatische piloot te doen. “Of dat ik het puur als werk ga zien. Als ik íéts niet wil, is dat het. Ik wil juist openstaan voor wat God door mij heen wil doen, op dat specifieke moment. Checks inbouwen helpt. Ik wandel bijvoorbeeld elke woensdagochtend met mijn vrouw, Sifra, en dan bevragen we elkaar en bidden we samen. Hetzelfde probeer ik geregeld met vrienden te doen.”

Bidden tot je een ons weegt

“Op mijn 27e raakte ik burn-out. Dat heeft m’n geloof beïnvloed. Tot die tijd geloofde ik dat persoonlijke problemen zouden verdwijnen als sneeuw voor de zon, als je er maar hard genoeg tegen bad. Door die burn-out ontdekte ik dat je jezelf en je problemen serieus moet nemen, dat je goed naar jezelf moet luisteren. Anders kun je bidden tot je een ons weegt, maar dan zegt God misschien wel: zorg eerst maar ’ns goed voor jezelf. Ik deed van alles voor God, maar leerde dat Hij zei: ‘Voor Mij hoef je dat allemaal niet te doen, als je het maar mét Mij doet.’ Eén woordje verschil, maar het bleek een wereld van verschil. Het veranderde mijn beeld van God.”

Een grote vraag: Wie is Jezus voor jou?
“Bovenal mijn Redder, Iemand die voor mij aan het kruis is gegaan, waardoor ik van genade mag leven. Misschien ben ik daarom zo van God overtuigd, omdat ik weet en in mijn eigen leven heb gemerkt: ik kan het niet uit eigen kracht. Dat kan ik wel proberen, maar dan raak ik letterlijk burn-out.”

Ik kan het niet uit eigen kracht

Ben je altijd een gelovige jongen geweest?
“Ik heb nooit aan Gods bestaan getwijfeld en ben nooit van m’n geloof gevallen. Als ik al afstand heb ervaren, kwam dat altijd door eigen domme keuzes, of verkeerde prioriteiten. Uiteindelijk kom ik altijd weer bij God terug, links- of rechtsom. Als ik kijk naar wat God in mijn leven heeft gedaan, dan wil ik dat geen toeval noemen, maar een ‘zeker weten’.”

Wat heb jij zoal meegemaakt?
“Op verschillende momenten heb ik Zijn leiding ervaren, bijvoorbeeld in hoe ik mijn vrouw Sifra heb ontmoet. Ik gaf haar pianoles, zo leerden we elkaar kennen. Op een gegeven moment gingen we daten, in 2009 kregen we een relatie. Ze vatte het plan op om drie maanden naar een Bijbelschool in Engeland te gaan. God had tot mij gesproken dat het beter zou zijn als we eerst los van elkaar een diepere band met Hem zouden ontwikkelen. Maar ik dacht: straks ontmoet ze in Engeland een leuke aanbiddingsleider en raak ik buiten beeld, ik moet zorgen dat ze in the pocket is! Uiteindelijk duurde onze relatie maar vier dagen. Zij vertrok naar Engeland, het contact werd verbroken.

Ik heb toen diep gezeten, want ik dacht: zij is het helemaal voor mij. In die tijd zijn de eerste verzen van Psalm 37 op meerdere momenten tot mij gekomen, wat rust en vrede gaf. Daar staat: ‘Vertrouw op de Heer en doe het goede, bewoon het land en leef er veilig. Zoek je geluk bij de Heer, Hij zal geven wat je hart verlangt.’ Uiteindelijk kregen we een jaar later alsnog een relatie, en niet lang daarna trouwden we. Inmiddels werken we ook samen bij muziekplatforms JES music en Het Laatste Lied.”

Paniekaanvallen

Tijdens zijn burn-out kreeg Jafeth last van angst- en paniekaanvallen. “Ik kon soms amper over straat of iemand zien. Aan de ene kant voelde God soms ver weg, op andere momenten heb ik God juist heel dichtbij ervaren. Elke dag maakte ik een wandeling en kreeg bij wijze van spreken de ene na de andere openbaring van God.”

God zei: ‘Voor Mij hoef je het niet te doen, als je het maar mét Mij doet

Hoe sprak God tot jou?
“In die tijd vaak via de natuur, door verhalen, door bepaalde indrukken, woorden of gedachten. Ik liep vaak hetzelfde rondje en ging dan steeds op hetzelfde bankje zitten, aan een mooie plas. Zoals ik zei, was mijn grootste les om dingen niet vóór God maar mét God te doen. En een eerdere les was om niet naar de rust tóé te leven, maar vanúít de rust. Ik ging in die tijd te vaak over mijn eigen grenzen. Op dat bankje probeerde ik altijd helemaal in het nu te zijn en nergens anders aan te denken. Ik ervoer God door het water of de vogels. Ik dacht bijvoorbeeld aan die bekende tekst: als God al voor de mussen zorgt, hoeveel te meer zal Hij dan voor ons mensen zorgen?”

Van ‘waarom?’ naar ‘wat nu?’
“Mijn geloofsworsteling zit ’m vooral in gebeurtenissen die ik niet snap. Laatst sprak ik bijvoorbeeld Jurjen van Houwelingen. Ik heb nog een marathon met hem gelopen toen hij een succesvol bedrijf had. Door niet-aangeboren hersenletsel is-ie nu zo goed als blind. Dan denk ik: waarom, waaróm? Overigens gaf hij daar zelf een bijzonder antwoord op. Hij had geschreeuwd en gehuild totdat hij niet meer kon, maar al zou hij een antwoord op zijn waarom-vraag krijgen, dan nog moet-ie leren omgaan met de rauwe realiteit. ‘Mijn waarom-vraag is een ‘wat nu-vraag’ geworden’, zei hij. Kijk: ik weet niet hoe ik zou reageren als mij zoiets zou overkomen, qua lijden heb ik nog nauwelijks iets meegemaakt. Maar ik probeer zulke verhalen toe te voegen aan mijn geloofsleven en ervan te leren.”

Zijn dooptekst herinnert Jafeth zich niet meer, een lijftekst heeft-ie wel. “Op mijn werkkamer staat Psalm 27 vers 4 prachtig op de muur gekalligrafeerd: ‘Ik vraag aan de Heer één ding, het enige wat ik verlang: wonen in het huis van de Heer alle dagen van mijn leven, om de liefde van de Heer te aanschouwen, Hem te ontmoeten in Zijn tempel.’ Daar zit voor mij heel veel in. Eigenlijk staat er: ‘Eén ding verlang ik: zíjn, in Gods aanwezigheid.’ Dat blijft mijn uitdaging: er gewoon zíjn, zonder iets te hoeven. Dat kan betekenen: kind van God zijn, maar ook als vader er gewoon zijn voor je kinderen.”

Jafeths dochters zijn 3 en 1 jaar. Ze groeien op met muziek. Dat kan ook niet anders als je ouders muziek ademen. “En we proberen ze bewust al vroeg iets van God mee te geven door samen achter de piano te zingen, te dansen, te bidden en verhalen te vertellen. Ook gaan ze met veel plezier naar de kinderkerk van GODcentre Gouda. Onze belangrijkste boodschap? Jezus woont in je hart, Hij is altijd bij je en je mag Hem overal bij betrekken.”

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons