'Op het sterfbed zijn alle bezittingen irrelevant'

Jurjen ten Brinke en ds. Arie van der Veer over nalatenschap

in Geloven

“Onze dertig jaar oude papagaai gaat na ons naar een van de kinderen”, vertelt ds. Arie van der Veer aan Jurjen ten Brinke. “Die dieren kunnen wel tachtig worden, dus daar hebben we het serieus met hen over gehad. Mag hij bij hen verder mee kraaien met Nederland Zingt, want dat doet hij!” De toon is gezet. Een afwisselend luchtig, dan weer diepzinnig gesprek tussen twee bekende EO’ers over nalatenschap en Gods erfgenaam zijn.

Jurjen: “Uitgangspunt voor dit gesprek is de tekst in Romeinen 8:17: ‘En nu we Zijn kinderen zijn, zijn we ook Zijn erfgenamen, erfgenamen van God.’ "Wat betekent deze tekst voor jou, Arie?”

Ds. van der Veer: “In alle eerlijkheid, ik denk niet zoveel na over het nalatenschap dat ik in de hemel krijg. Oneerbiedig gezegd vertrouw ik er gewoon op dat God mijn salaris goed uitbetaalt. Jezus belooft in Mattheüs 5 immers dat we in de hemel rijkelijk beloond zullen worden. Maar daarnaast lees ik in de Bijbel dat we de aarde beërven. Een christelijk leven gaat dus ook om wat we nu doen met onze talenten en met wat ons gegeven is. Dankzij de Heilige Geest mogen we gelijkvormig worden aan Jezus, nu al een dienstknecht zijn. Dat houdt mij veel meer bezig.”

Jurjen: “Maar is het verlangen naar de eeuwigheid niet ook een manier om staande te blijven?”

Ds. van der Veer: “Na het overlijden van mijn zoon is mijn verlangen naar de eeuwigheid wél groter geworden. Omdat het hier op aarde nu eenmaal niet allemaal goed komt. De laatste hoofdstukken van Openbaringen gaan vol over de rijkdom die hierna komt: eeuwig leven, verlossing van alle pijn en moeiten. Het leven nu is incompleet, straks compleet. Daar kan ik naar uitzien. En toch, als ik preek over Gods Heiligdom binnengaan, dan gaat het mij ook over het nu, over de weg mét God bewandelen. Gods weg is het heiligdom. Het is een heilige weg.”

Jurjen: “Het leven met Jezus is inderdaad wat ik mijn kinderen en de mensen uit mijn gemeente wil meegeven. Dat is wat ik hen gun. Al weet ik dat geloven zélf geen antwoorden geeft. Hoe hard ik ook geloof, er gaan nog steeds kinderen dood van de honger. De vrouw van Job gaf God de schuld van alle ellende. Job was immers een goed mens? De vrienden van Job gaan uit van een goede God en concluderen dat Job fout geweest moet zijn. Maar wanneer Job God aanklaagt, geeft God geen antwoorden en heeft het niet over schuld en onschuld, hij stelt alleen maar retorische vragen over wie Hij is. En dat vind ik troostend. God geeft daarmee namelijk veel meer, Hij geeft zichzelf, in al Zijn macht en majesteit.”

Ds. van der Veer: “Vroeger dacht ik veel meer te weten. Ik heb eens iemand begraven met Psalm 77 waarin staat dat Gods weg dwars door de zee liep. Soms geeft Hij antwoorden in de storm, maar dan kun je ze niet horen. Ik denk dat je in het Heiligdom ook leert zwijgen. Mijn behoefte aan antwoorden is door het leven een stuk minder geworden. Mijn verlangen om helemaal met God bezig te zijn des te meer. In dat opzicht knaagt het vaak aan mij dat ik ook veel nadenk over de verdeling van mijn bezittingen. Ik geloof dat het mijn verantwoordelijkheid is dingen goed te regelen en dat wil ik ook, maar het leidt wel af.”

Jurjen: “Je gaat op je sterfbed niet meer discussiëren over je papegaai bedoel je?”

Ds. van der Veer: “Nee, dat soort dingen regel ik nu, maar wel met tegenzin. Op het sterfbed zijn alle bezittingen irrelevant. Dan gaat het om relaties met je geliefden en over het kennen van God. Dat is het allerbelangrijkste. En daarin is geen verschil met mijn moeder. Ze is 92 jaar oud geworden en was op het laatst doof, maar íedere dag las ze Psalm 73: ‘De rots van mijn bestaan, altijd en eeuwig, is God.’

Tekst: Martineke Poppe
Beeld: Nathalie van der Straten-Folkersma

Nalaten aan de EO

Wat vind je belangrijk na te laten aan onze wereld? Het is mogelijk de EO op te nemen in je testament.
Lees hier meer.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons