'De kerk is niet van jou, die is van God'

Blog van Tijs van den Brink

Het is een interessant en toch ook wel schokkend onderzoek naar de vraag of corona de kerkgang gaat beïnvloeden, als de pandemie is afgevlakt. Hier lees je meer over dit onderzoek. Wat mij na lezing vooral bijblijft, is dat het er toch echt alle schijn van heeft dat de coronacrisis een versnelling aanbrengt in de ontkerkelijking, die toch al lekker op stoom was. Zestien procent van de christenen is gestopt met het volgen van online kerkdiensten, vijftien procent zegt na corona minder naar de kerk te zullen gaan en vier procent laat de kerk straks helemaal links liggen.

Waar in de geschiedenis vaak bleek dat ‘nood leerde bidden’ en dat veel mensen juist in crisistijd de kerk weer wisten te vinden, lijkt dat nu echt anders te zijn. Natuurlijk, deze crisis is anders dan vorige crises, omdat kerkgang nu fysiek gevaarlijk is geworden. Dat helpt niet. Maar op de stelling ‘tijdens de coronacrisis is het geloof een kleinere rol gaan spelen in mijn leven’ reageert bijna twintig procent bevestigend...

Ik kan er genuanceerd over gaan doen, maar eerlijk gezegd vind ik het ontzettend jammer dat zo veel mensen lijken af te haken. Natuurlijk, je hoeft mij als Adieu God?-presentator niks te vertellen: er is veel aan te merken op de gemeenten waar we deel van uitmaken. Maar tegelijkertijd is er zo veel waardevols!

Waar in de samenleving word je nu zomaar elke week stilgezet om na te denken over hoe je leeft? Waar anders worden op een presenteerblaadje oeroude, inspirerende verhalen aangedragen over hoe mensen leven met God? Waar anders laat God regelmatig van zich horen? Waar vind je nog meer een gemeenschap van mensen die voor elkaar zorgt, die met elkaar probeert het leven draaglijk te houden, die er wil zijn voor de samenleving?

Ik zou zeggen: als de kerk nog niet bestond, zou zij vandaag uitgevonden moeten worden. Wat een goed idee is dat! Maar helaas, velen zien het kennelijk anders. Dat is reden tot grote zorg en diep nadenken. Hoe kan dit? Waarom slagen we er als kerken voor een flinke groep mensen kennelijk niet in relevant te zijn?

Tegelijkertijd zeg ik tegen kerken en voorgangers: niet panikeren. Niet wanhopen. Niet opgeven. Ga door met het lezen en uitleggen van de Bijbel, houd de lofzang gaande, voed de hongerigen. Doe wat je kunt doen. Want de kerk is niet van jou, die is van God.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons