Nieske Selles-Ten Brinke in Nederland Zingt Dichtbij:

'Ik weet niet zeker of de kanker wegblijft'

Aanstaande zondag heeft heeft Jurjen ten Brinke in 'Nederland Zingt Dichtbij' een openhartig gesprek met zijn zusje Nieske Selles-Ten Brinke (38). Nieske is gepassioneerd (pleeg)moeder, auteur en spreker over geloofsopvoeding en pleegzorg. In juli 2019 werd bij Nieske uitgezaaide eierstokkanker geconstateerd.

Op 3 juli 2019 kreeg Nieske de uitslag van haar darmonderzoek. 'De kanker in je eierstokken is uitgezaaid naar je darmen', was de boodschap. "Toen ik dat hoorde, dacht ik: het is voorbij," vertelt Nieske. "Ik voelde zo'n verbijstering. Maar ineens ging ik staan en zei ik: 'Overal waar we komen, gaat Jezus met ons mee. We hoeven dit niet alleen te doen.'"

Familie

“Ik heb mijn familie gebeld en gevraagd of ze alsjeblieft wilden komen. Dat hebben ze gedaan. Mijn broer Jurjen ook. We hebben Psalm 100:5 gelezen: 'Want de HEERE is goed; Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid, en Zijn getrouwheid van geslacht tot geslacht.' Dat is onze trouwtekst. Mijn jongste broertje heeft toen Psalm 121 gelezen en die hebben we ook samen gezongen. Daarna hebben we het lied 'Ik zal er zijn' van Kinga Bán gezongen. Die middag samen zingen en bidden was heel bijzonder. Het heeft een stuk angst weggenomen. Het helpt mij ook de verantwoordelijkheid terug bij God te leggen en bij de dag te leven.”

Samen

Nieske is getrouwd met Allard. Ze zijn al een hele tijd samen. “Ik liep al vanaf mijn 15e achter hem aan", zegt Nieske lachend. En ik was pas 20 toen ik met hem trouwde. Allard is enig kind.
Ik kom uit een groot gezin. We hadden het verlangen om zelf ouders te worden, maar we wilden ook graag iets betekenen voor kinderen die er al zijn, maar een warm thuis missen.
God heeft drie pleegkinderen bij ons gebracht en heeft ook steeds bevestigd dat het Zijn plan was dat deze kinderen bij ons zouden komen." Nieske en Allard hebben nu twee biologische kinderen en drie pleegkinderen die van jongs af aan bij hen wonen.

Trauma

"Toen ik de diagnose uitgezaaide kanker kreeg, keek ik naar mijn armband waaraan bedeltjes van al mijn kinderen hangen. Het eerste wat ik dacht, was: nee, niet nog een trauma voor mijn kinderen! Mijn pleegkinderen hebben al zo ontzettend veel meegemaakt. Ik heb het vaak uitgeschreeuwd naar God. Ik kan me nog herinneren dat ik riep: ‘Laat me iets zien! Een teken dat het niet voorbij is!’ Een halve minuut later kreeg ik een appje van een vriendin met Psalm 91:11: 'Want Hij zal Zijn engelen van u bevelen, dat zij u bewaren in al uw wegen.' God heeft op heel bijzondere manieren tot me gesproken, door wat mensen me zeiden of stuurden, op precies het goede moment. Het kwam rechtstreeks binnen in mijn hart."

'We hebben het lied 'Ik zal er zijn' van Kinga Bán geluisterd'

Genezing

Na een zware operatie in augustus en een intensief chemotraject daarna, heeft Nieske eind december 2019 de behandeling afgerond. "Ik heb in januari een scan gehad, en het ziet er nu goed uit. Ik moet de eerste tijd wel om de drie maanden gecontroleerd worden en ze willen me de komende tien jaar ook blijven controleren. De artsen zeggen dat het vrijwel zeker is dat de kanker terugkomt. Medisch gezien zijn mijn kansen niet heel groot. Ik wil mijn kop niet in het zand steken. Maar ik ervaar tegelijkertijd wél heel sterk dat God boven alles staat."

Put

"Onlangs was mijn vader jarig en een van de kleinkinderen bad dat ik beter mocht worden. ‘Want je bent toch nog ziek, tante Nieske?’ Toen dacht ik even: wat zeg ik nu? Ik voelde de vrijmoedigheid om te zeggen: 'Ik ben nu niet ziek, maar weet niet of ik weer ziek ga worden. Maar ook al is de put nog zo diep, Gods liefde gaat altijd dieper.'”

Vooruitkijken

"Ik durf wel weer voorzichtig vooruit te kijken. Ik heb besloten voorlopig even niks te doen wat moet, en alleen dingen te doen waar ik energie van krijg. We beginnen de dag samen met de kinderen. Lekker ontbijten. Zodra ze naar school zijn, neem ik eerst een uur tijd met God. Ik heb geleerd dat God altijd tegen je wil spreken en je dingen wil geven, als je er de tijd maar voor neemt. Dus dat probeer ik nu elke dag te doen. Ik ga ook vaak wandelen en heb het schrijven weer opgepakt. Ik durf weer na te denken over de toekomst. Niet over vijf jaar, maar wel voor het komende jaar. Ik wil graag leven, dus ik pleit op Zijn belofte. Ik vertrouw erop dat Zijn plan met mij goed is. We vinden het fijn dat mensen bidden voor genezing. Dat doen wij ook. En we danken God ook voor genezing, al weet ik niet zeker dat de kanker wegblijft."

Nederland Zingt Dichtbij met Jurjen en Nieske

Nederland Zingt Dichtbij, zondag 20 september om 11.45 uur, NPO 2

Geschreven door:

Miriam Duijf

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons