Marianne Witvliet publiceert roman 'Als je verdwaalt'

‘Nu geen pijn die rauw is’

Al illustreerde en schreef Marianne Witvliet al 24 boeken, haar nieuwste roman Als je verdwaalt ervaart ze als iets totaal anders. “Ik schreef niet omdat het moest, maar omdat ik schrijver ben. En: nooit eerder ervaarde ik zo sterk dat lezers van mijn personages houden als bij deze roman.”

Twaalf jaar duurde het voordat Marianne Witvliet (68), auteur van onder meer Gebroken wit (2003) en Kind van het water (2008), een nieuwe roman publiceerde. Toch ontstond het idee voor Als je verdwaalt al in 1998. “Voor mijn werk bij het Reformatorisch Dagblad maakte ik destijds een reportage over landgoederen langs de Zuiderzeestraatweg. Ik ontmoette een oude dame die me vroeg of ik eens koffie bij haar wilde komen drinken. Na verloop van tijd kwam ik om de twee weken bij haar. Op haar landgoed speelt dit verhaal zich af.”

'Als je verdwaalt'

Hoofdpersoon Jip – een beginnende tekenlerares, klein van stuk – worstelt op deze historische plek met het plotselinge verlies van haar vader. Tegelijk probeert ze haar liefde voor Juda, een jongen die vertrouwd is met de plek waar Jip nog maar kort woont, te beteugelen. Ze vindt het veiliger hem als broer te zien met wie ze haar liefde voor het landgoed Zuyderhuis deelt.

Je hebt met plezier aan dit boek gewerkt, terwijl Jip veel triestheid met zich meedraagt. Vanwaar dat plezier?
“Voor het eerst hoefde ik bij het maken van een boek niet te zorgen dat er eten op de plank kwam voor mijn vier kinderen, die ik grotendeels alleen heb opgevoed. Dat gaf me een enorme vrijheid. Verder heb ik veel van mijn verdriet – een scheiding en het verlies van mijn vader op jonge leeftijd – verwerkt in eerdere romans. Er zit in dit boek dus geen pijn die rauw is. Eerder een weemoed, die Jip voelt. Aanvankelijk wilde ik een verhaal voor jongvolwassenen schrijven, maar qua plot kwam het als zodanig niet goed uit de verf. Toch heeft die start ervoor gezorgd dat ik zocht naar andere woorden, een nieuwe stijl. Ik merk dat dat het boek veel goeds gedaan heeft.”

Je citeert het Bijbelboek Job regelmatig. Wat gaf Job jou?
“Job en Jesaja zijn de Bijbelboeken waar ik qua taal het meest van houd. Ik blijf onder de indruk van de diepte van Jobs verdriet, en hoe hij ondanks alles de Heer loofde, altijd goed van God sprak. Verder wilde ik de Bijbel graag als leidraad volgen, maar niet op een preektoon. Ik laat Jip daarom met de schapen over Job nadenken.”

De kracht van de hoop

Wat wil je lezers meegeven?
“De kracht van hoop en van liefde moet blijven hangen. ‘Sterk als de dood is de liefde.’ Dat is zoiets waardevols – liefhebben ondanks alles. Ik heb in relaties geen liefde gekend, maar van mijn ouders, vooral van mijn vader, heb ik onvoorwaardelijke liefde meegekregen. Daar heb ik mijn hele leven op kunnen terugvallen. Verder komt het thema dienstbaarheid sterk in het boek naar voren. Die belangrijke waarde dreigen wij nu te verliezen. Ik eer in mijn boek de mensen die ik op het landgoed heb ontmoet en die dienstbaar waren.” Lachend: “Maar ik neem ook wraak op sommigen, daar kom je als lezer snel achter.”

‘Als je verdwaalt’, Marianne Witvliet, Mozaïek, 272 blz., € 20,99

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons