Huis-tuin-en-keukencoaches

Blog van Matthijn Buwalda

Laatst sprak ik iemand die had besloten coach te worden. Ze had jaren gewerkt als leidinggevende bij de overheid, maar het was tijd om haar hart achterna te gaan. Ik heb maar niet gevraagd hoelang haar hart dan al coach was.

Enthousiast vertelde ze dat ze mensen ging coachen die het moeilijk hebben in hun leven. Mensen die door trauma’s, negatieve ervaringen of andere oorzaken zijn vastgelopen. Ik vroeg haar welke opleiding ze dan gedaan had en ze antwoordde dat ze hier geen opleiding voor heeft, maar dat ze merkt dat mensen vaak iets kunnen met haar adviezen. Bovendien was ze zelf ook uit een diep dal geklommen.

Ik stond perplex. Het was alsof iemand die zelf hersteld was van een gecompliceerde beenbreuk me nu vertelde dat ze had besloten op basis van die ervaring voor zichzelf te beginnen als chirurg. Als iemand wil wroeten in mensen, of het nou in hun lijf of in hun geest is, zou een gerenommeerde opleiding dan niet de minste vereiste zijn?

Enigszins in de war ging ik naar huis, en daar heb ik eens wat rondgekeken op internet. Wat blijkt? Er zijn tientallen, zo niet honderden zelfbenoemde coaches en hulpverleners. Nederland is een vrijstaat voor iedereen die meent geroepen te zijn om huis- tuin-en-keuken-hulp aan te bieden. Niet gehinderd door enige kennis of kunde kun je in dit land gewoon je messiascomplex te gelde maken en als coach beginnen. En als er zo veel zelfbenoemde coaches kunnen bestaan in dit land, dan moet het dus ook heel normaal zijn om gebruik te maken van hun diensten. Anders waren ze immers allang failliet.

De enige mogelijkheid die dan overblijft, is dat ik zelf niet helemaal spoor en wat meer vertrouwen moet hebben in de mensch. Toen ik die gedachte deelde met een goede vriend, vroeg hij zich af waar mijn wantrouwen toch vandaan komt. Hij stelde voor dat ik daar eens over zou gaan praten.

Met een coach.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons