Het lied 'Uren, dagen, maanden, jaren' klopt niet

Blog van Andries Knevel

organist bespeelt kerkorgel

“Mogen we het lied 'Uren, dagen, maanden, jaren' eigenlijk wel zingen?” vroeg een dominee mij onlangs via de mail. Het was geen vraag; hij vond van niet. We hebben het bekende lied onlangs tweemaal in het EO-radioprogramma Groot Nieuws gedraaid. Op eeuwigheidszondag en op de laatste zondag van 2018.

Ik vond dat zeer gepast. Het is immers een gezang dat met weemoed terugkijkt op een jaar dat voorbij is, en dat ons bepaalt bij de vergankelijkheid van het leven. Dacht ik. Mooi niet dus.
Jan van der Graaf schreef in het RD dat dichter Rhijnvis Feith het gezang bedoeld heeft als een nieuwjaarslied, maar de kritiek van de dominee was ernstiger. We zingen namelijk: ‘Al het heden wordt verleden, schoon ’t ons toegerekend blijft.’

Foute tekst

Vele malen heb ik deze regels uit volle borst gezongen, me niet realiserend dat zo de ketterijen de kerk in worden gezongen, wat immers de aloude kritiek is op het zingen van gezangen in de eredienst. Want wat zingen we? We zingen dat onze goede en slechte daden uit het voorbije jaar ons zullen blijven achtervolgen. Ze zullen ons toegerekend blijven. En is het grote wonder van het evangelie niet dat onze zondige daden ons niet worden toegerekend, maar dat ze bedekt worden door het bloed van Christus?

De allerlaatste keer

Toen ik goed nadacht over de mail van de dominee, moest ik hem gelijk geven. Ik weet niet precies wat dichter Rhijnvis Feith, die ouderling was in de Hervormde Kerk, bedoeld heeft, maar de regels kloppen dus niet. En dus meldde ik in de laatste uitzending van Groot Nieuws in 2018, dat we het lied voor de allerlaatste keer zouden zingen. Tenzij iemand met een geloofwaardige verklaring zou komen voor deze zinnen.

Inmiddels heeft nog niemand zich gemeld, en dat betekent dat ‘Uren, dagen, maanden en jaren’ heenvliegen en niet meer terugkomen. Jammer, want ik vond het best een mooi lied.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons