Heilige jeuk

Blog van Tim van Wijngaarden

in Geloven

Ineens had ik enorme jeuk over mijn hele lijf. Echt ondraaglijk. Ik naar de dokter. Onderzocht: aan de buitenkant niets te zien, maar toch was de diagnose snel gesteld. Typisch gevalletje identiteitsuitslag: een heftige reactie van het lichaam op iets wat je identiteit raakt.

Ik kijk de dokter vragend aan. “Denk eens na: is er iets waar je onlangs nogal van geschrokken bent?” Daar hoef ik niet lang over na te denken. Een collega van me zit in de problemen. Hij kent me niet, maar hij lijkt enorm op mij. Hij is net als ik docent en houdt van theater. Hij maakte zelf een voorstelling, maar dan over zijn eigen leven als gokverslaafde.

Lijkt mij dat je zo iemand zijn schouderbladen stukslaat om zijn ongelooflijke moed. Alleen zijn school, het Driestar College, houdt niet van theater. Beter gezegd: niet van dát theater.

De zogenaamde identiteitscommissie is erop gezet om te wegen of theater wel strookt met de identiteit van de school. Deze commissie wordt bevolkt door mensen die Jan Klaassen en Katrijn verdacht vinden en Benjamin Ben occult noemen. Het begint bij mij nu al te jeuken. Maar het wordt erger dan identiteitsuitslag. Deze collega hangt zelfs identiteitsontslag boven het hoofd. De commissie maakt er naast theater dus ook nog een drama van.

Ik ben allergisch geraakt en mijn allergie wordt allengs erger voor dit soort identiteitsincidenten. De jeuk die het veroorzaakt, heeft te maken met het Farizeeër-virus dat ten grondslag ligt aan dit soort identiteitsgedoe. Het is christen-zijn op zijn smalst, en ook meten met twee maten – iets waar het evangelie volgens mij korte metten mee maakt. Er wordt over elkaar en niet met elkaar gepraat. Er wordt geoordeeld en daarmee wordt er niet meer naar elkaar geluisterd.

De dokter kijkt me aan: “Ik kan ‘mantel der liefde’-zalf voorschrijven. Die doet het goed in dit soort situaties en werkt ook bij tal van andere problemen in de kerk. Of je kunt op onverschilligheidstherapie, om te leren ‘schouders ophalen’. Zo krijg je soepele spieren waardoor niets je meer raakt. En ik heb hier een hypocriet drankje dat je moet drinken met twee maten...”

“Maar dokter,” zeg ik, “dit is heilige jeuk die me moet blijven jeuken!” Ik sta op en ren naar buiten. Identiteitsuitslag vraagt om frisse lucht. Dat is de enige remedie.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons