Blue Monday in september

Blog van Tim van Wijngaarden

De derde maandag van september mag wat mij betreft ook de boeken in als Blue Monday. Blue Monday is normaal gesproken de derde maandag in januari. Ook wel de meest depressieve dag van het jaar. Alle goede voornemens – meer tijd voor relaties, beginnen met sporten, aardig zijn tegen de schoonfamilie – zijn alweer weggespoeld door de winterregens tijdens de eerste grauwe werkdagen. Wat overblijft, is een somber gevoel.

Iets soortgelijks voel ik dit jaar – en eigenlijk elk jaar wel – na de zomervakantie. Temeer omdat ik in de zomer vaak aan geestelijke topsport doe tijdens een conferentie. Een week lang vul ik mij met geestelijke superfoods, terwijl we ondertussen met z’n allen kamperen; een beetje zoals het volk Israël in de woestijn. Dit jaar was het trouwens ook zo heet als in een woestijn. Ik begrijp ondertussen waarom die Israëlieten altijd zo liepen te mopperen. Hitte maakt zelfs de blijmoedigsten bloedchagrijnig, kan ik u vertellen. Maar dat terzijde.

Alles moet anders

Ik laat me elk jaar weer enthousiasmeren door bijna onaardse succesverhalen van sprekers en gelovigen bij wie het allemaal wel lukt. Dit jaar was het net als vorige jaren ook weer life-changing (sprekers komen vaak uit het buitenland) en als ik simply do wat deze sprekers doen, bekeren ze zich bij bosjes en weet je niet waar je de klapstoelen vandaan moet halen om alle bekeerlingen te herbergen. Met deze boodschap onder mijn arm ging ik op vakantie en mijmerde ik bij een bergmeertje over mijn changing of life. Alles moet anders: licht en zout zal ik zijn, stille tijd zal ik houden en mensen genezend zal ik door het land trekken. Het aanraken van mijn cd’s zal voldoende zijn.

Een leven lang bezig

Maar als na de vakantie mijn leven met een schok weer op gang komt – samen met de school, het werk en een tsunami aan kerkactiviteiten – smelten mijn goede voornemens als ijsjes in de nazomerzon. Hoewel, misschien houdt één klein voornemen stand. Ik realiseer me dat dit al jaren zo gaat. Hierdoor heb ik eerder het idee dat het leven mij verandert. ‘Change of hearts comes slow’, dicht Bono. Het gaat traag. Life changing doe ik niet in een weekje, daar ben ik een leven mee bezig. En dat besef komt nogal op mij af, deze blauwe maandag in september.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons