Ratten in de tuin

Blog van Tim van Wijngaarden

‘We hebben ratten in de tuin!' Hope schrikt op vanaf zijn zonnige foto. Ik zie hem nauwelijks, ik ren huilend door de woonkamer: “Ik zag er één voorbij trippelen! In mijn prachtige binnentuin, mijn paradijsje. Zo mooi geschapen en aangelegd in perken en bedjes, naar mijn beeld en gelijkenis. Waarom? Waarom? Heb ik zo mijn best gedaan en nu: ongedierte!”

Ik zijg op mijn knieën en kweel: “Het zijn van die raadsels in de schepping. Waarom is er lijden? Waarom zijn er zo veel kerken? Waarom zo veel opwekkingsliederen? Waarom schiep God ondieren als wespen en ratten? Ze geven alleen maar overlast!”

Hope kijkt me meewarig aan: “Overdrijf je niet een beetje? Wij hebben ook ratten, hoor. Te vaak: meestal in de keuken of bij het afval.” “Ja maar jij woont ook niet in het paradijs,” blaf ik. “Jij woont in Afrika. Daar is het een puinhoop. Daarom sponsor ik jou. Zodat jij daar je eigen paradijs kunt schoffelen en niet hierheen komt om in mijn paradijs overlast te bezorgen.” Ik flap het eruit voor ik het doorheb.

Hope staart voor zich uit en mompelt: “Waarom schiep God sponsorkindjes? Ze geven alleen maar overlast.” Ik schrik: “Ja, nee, zo bedoel ik het niet.” Hope: “Maar zo bedoel ik het wel. Het is precies hetzelfde principe. Je schoffelt overal je eigen paradijs, en alles wat daar niet in past, noem je gewoon ongedierte. Vakkundig tuinier je de halve schepping weg. Je wilt geen rat in je binnentuin, geen wespen in je cocktail en geen sponsorkindje aan je Italiaanse strand.” Ik zwijg.

Hope glimlacht: “Misschien schiep God daarom wel ondieren. Om met zijn scheppingskracht te knagen aan jouw paradijsjes. In elk kiertje maakt een rat een holletje, wespen hebben lak aan alles en sponsorkindjes blijven in bootjes klimmen op weg naar jouw fantastisch aangeharkte paradijsje. Misschien zijn er wel ratten, wespen en sponsorkindjes om duidelijk te maken dat het echte paradijs de hele schepping omvat.” “Wil je dominee worden, ofzo?” piep ik. “Nee hoor, ik wil sponsorkindje blijven. Heerlijk baantje. Ik sta hier op de schoorsteen ondier te wezen in jouw paradijs als een brutale rat.” Parmantig kijkt hij me aan. “Dit knaagt aan me,” mompel ik en sjok mijn binnentuin in.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons