'En we noemen haar Andrieske'

Blog van Andries Knevel

Ik ontmoette haar in de Kloosterkerk in Den Haag, waar ik een trouwdienst mocht leiden. “Andrieske,” zei ze, toen ik naar haar naam vroeg. Even viel ik stil.

Dat ik nu toch op mijn 66e een vrouw tegenkom die Andrieske heet! “Opvallende naam,” zei ik, om iets te zeggen te hebben. Dat vond ze zelf ook. “Mijn oma had een mooie, maar in onze tijd nogal ouderwets aandoende naam, maar mijn ouders wilden wel graag vernoemen en daarom noemden ze me Andrieske.”

Ze was nog jong. Ik rekende snel uit dat ze die fraaie naam ontvangen had toen ik al enige bekendheid op tv had. Maar dat was geen belemmering geweest, kennelijk. Juist een week daarvoor had ik een praatje met mijn oudste kleinzoon, die overigens geen Andries heet. “Dat je naar je opa vernoemd werd, was vroeger mode,” zei hij met stelligheid. “Dat doen ze niet meer.” Om zijn stelling te verifiëren, zocht ik de top tien van jongensnamen op: Sem, Lucas, Finn, Daan, Levi, Milan, Luuk, Thomas, Bram en Jesse. Het lijkt me inderdaad stug dat hun vaders ook zo heten. Overigens wel heel veel Bijbelse en Gooise namen.

Zouden het ook Amsterdamse namen zijn? En kijk, hier gaat de vlieger van mijn kleinzoon niet op, want de meest voorkomende namen in onze hoofdstad zijn: Mohammed, Yusuf en Ibrahim. En ik denk dat dit wél allemaal vernoemingen zijn.

Hoe ging dat vroeger, in Bijbelse tijd? De aartsvaders hadden hun eigen namen en werden niet vernoemd. En wie ook niet vernoemd werd? Inderdaad. “Geef hem de naam Jezus,” zei de engel tegen Jozef. Jozef is dus niet vernoemd en dat is maar goed ook, want de naam Jezus betekende een missie: Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden. Maar goed dat het vroeger kennelijk ook geen mode was. Want nu mogen we volgelingen van een zaligmaker zijn: Jezus.

En ik? Ja hoor, er loopt een nieuwe Andries rond, zij het dat het zijn tweede naam is. En een Andrieske dus. Wat leuk.

Andries vertelt over Andrieske

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons