Voorganger schrijft 'open brief aan kerktwijfelaars'

‘Val op zondag gewoon eens binnen’

‘Stralen wij als kerkmensen zo uit dat we een besloten clubje zijn?’ vraagt voorganger Michel van Heijningen zich af in een open brief die hij vandaag op Facebook plaatste. De open brief is gericht aan kerktwijfelaars, maar Van Heijningen steekt ook hand in eigen boezem. “Wat gaat er mis als kerktwijfelaars er blijkbaar niet toe komen een kerkdienst te bezoeken?”

Van Heijningen, voorganger in de hervormde gemeenten van Dorkwerd en Wijnjewoude, schrijft dat hij regelmatig leuke, aardige mensen tegenkomt die breed geinteresseerd zijn en open minded ten opzichte van religie. Hij voert gesprekken met hen, die “soms meer de diepte ingaan dan in een willekeurige dialoog met een doorsnee kerkganger”.

Tegelijk merkt hij op dat deze zogenaamde kerktwijfelaars er niet toe komen een kerkdienst te bezoeken. Dat houdt hem bezig en hij vraagt zich af wat de werkelijke reden daarvan is.

Weten jullie echt niet hoe welkom jullie zijn in de kerk?

Besloten clubje

“Eén van jullie besloot de drempel over te gaan,” schrijft Van Heijningen. “Ik kreeg een telefoontje: ‘Ik zou graag morgen bij je naar de kerk komen. Mag dat, of is dat voor een buitenstaander niet de bedoeling?’ Ook zo’n vraag die me aan het denken zet. Stralen wij als kerkmensen zo uit dat we een besloten clubje zijn? Weten jullie echt niet hoe welkom jullie zijn in de kerk?”

De voorganger nodigt de kerktwijfelaar via zijn open brief uit “op zondag gewoon eens binnen te vallen. Neem plaats en laat het gebeuren.” Om er bemoedigend aan toe te voegen: “Nee, je hoeft niet aan het einde van zo’n dienst te tekenen dat je de rest van je leven elke zondag aanwezig bent.”

Lees hieronder de hele brief.

Beste kerktwijfelaars,

regelmatig kom ik jullie tegen; aardige mensen, breed geïnteresseerd en open minded ten opzichte van religie. Leuk om contact met jullie te hebben. Lichtvoetige gesprekken over de serieuzere dingen van het leven. Soms gaat zo’n gedachtewisseling met jullie zelfs meer de diepte in dat in een willekeurig dialoog met een doorsnee kerkganger. Altijd weer verrassend en inspirerend. 

Ik wil jullie wat vragen. Vanwege allerlei redenen kom je er niet toe een kerkdienst te bezoeken. Dat houdt mij als voorganger bezig. Ik vraag me af wat nu de werkelijke reden daarvan is. Ik steek, om er maar een Bijbelse term tegenaan te gooien, daarbij graag de hand in eigen boezem. Wat gaat er mis?

Eén van jullie besloot de drempel over te gaan. Ik kreeg een telefoontje. ‘Ik zou graag morgen bij je naar de kerk komen. Mag dat, of is dat voor een buitenstaander niet de bedoeling?’ Ook zo’n vraag de me aan het denken zet. Stralen wij als kerkmensen zo uit dat we een besloten clubje zijn? Weten jullie echt niet hoe welkom jullie zijn in de kerk?

Graag wil ik jullie daarom via deze brief uitnodigen om op zondag gewoon eens binnen te vallen. Neem plaats en laat het gebeuren. De rust van een eeuwenoud gebouw. De gewijde kalmte van een eenvoudige liturgie. De eeuwenoude klanken. Het stille nodigen van Jezus: ‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn en Ik zal je rust geven.’

Nee, je hoeft niet aan het einde van zo’n dienst te tekenen dat je de rest van je leven elke zondag aanwezig bent. Je bent vrij om je eigen keuzen te maken. Voor de kosten hoef je het ook niet te laten; er wordt jaarlijks een vrijwillige bijdrage gevraagd, maar niemand kijkt je raar aan wanneer je niets geeft.

Kortom, twijfelaar, bij twijfel dóen. Tot binnenkort?

Geschreven door:

Mirjam Hollebrandse

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons