Kippenvel in de kerk

Blog van Andries Knevel

Piano

“Wat hebben we weer heerlijk gezongen,” zei de organist na afloop van een dienst tegen mij. “Dat komt doordat u de samenzang zo mooi begeleidde,” antwoordde ik. “En dat komt dan weer doordat u van die makkelijk te zingen liederen opgaf,” reageerde de organist. “Ik speel af en toe ook in andere gemeenten en soms worden daar liederen opgegeven die niemand kent en die qua melodie bijna niet te zingen zijn. Dan doe ik mijn best, maar dan zingt er nauwelijks iemand.”

Dat antwoord klonk mij als muziek in de oren. Ik pleit al jaren voor herkenbare en zingbare psalmen, gezangen en geestelijke liederen in de eredienst, of dat nu met een orgel is of met een band. Muziek doet wat met een mens. Zingen is zelfs twee keer bidden, zei Luther. Wat is er mooier dan massaal de lof van de Heer te zingen? Ik weet het, er zijn liederen die ingetogen gezongen moeten worden. Bijvoorbeeld een psalm of gezang na de schuldbelijdenis van de gemeente, denk aan Psalm 51 of Opwekking 125. Maar ook psalmen uit de diepte, zoals Psalm 130. 

En natuurlijk mogen er ook nieuwe liederen aangeleerd worden. Veel graag! Maar toch, wat is het mooi als daarnaast het loflied mag klinken met een bekende tekst en een goed zingbare melodie. Tegenwoordig geef ik ook weer ouderwetse liederen op als ‘Welk een vriend is onze Jezus’ of ‘Veilig in Jezus’ armen’. Dan is de reactie vaak: “Wat fijn dat we deze liederen weer eens konden zingen.” 

Onlangs mocht ik voorgaan in een PKN-dienst in Aalburg. De grote kerk zal helemaal vol. Ik had ‘How great Thou art’ in de Nederlandse vertaling opgegeven, ‘Hoe groot zijt Gij’. Het lied werd begeleid door orgel en piano, en de gemeente zong massaal. Ik kreeg er kippenvel van. Is de Geest dan meer aan het werk? Ach, dat weet ik niet zo. Maar ik dacht aan Luther: wat hebben we dubbel en dwars gebeden die avond. 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons