Fan van de kerk

‘Het voelt als één grote familie’

in Geloven
Kerk koster fan christen

Kathedraal of bijgebouwtje, grote of kleine gemeente, evangelisch of reformatorisch: op de kerkelijke menukaart van ons land ontbreekt geen enkel smaakje. Twee mensen vertellen wat maakt dat zij zich juist in hun gemeente thuis voelen.

‘Ik luid de klokken door te swipen op een tablet’

“Sinds de zomer van vorig jaar ben ik koster van de Oude en Nieuwe Kerk in Delft. Ik ga graag naar de kerk. Door koster te zijn, kan ik iets bijdragen aan de gemeente. Ik vind het mooi dat christenen in deze kerken al eeuwenlang het geloof hebben beleefd. Voor mij is het niet echt belangrijk dat Willem van Oranje begraven ligt in de Nieuwe Kerk. Ik vind het vooral bijzonder dat we de Oude en Nieuwe Kerk nog als kerk in gebruik hebben en dat mensen kunnen zien dat deze kerken meer zijn dan een herinnering aan het verleden. 

Wat ik doe als koster? Ik open de kerk, zorg dat de geluidsinstallatie werkt, zet een glaasje water klaar voor de dominee en regel dat tijdens de dienst alles goed verloopt. In principe is het niet moeilijk. Oh, en ik luid de klokken door te swipen op een tablet. Pas vergat de dominee zijn microfoon. Toen ging ik op een holletje naar de consistorie om de microfoon te pakken en naar de dominee te brengen. Gelukkig kon de dominee hard praten, dus de gemeente verstond de eerste zinnen zonder microfoon ook wel.” 

Henk Jan Lekkerkerk (22) is vrijwillig koster in de Oude en Nieuwe Kerk in Delft. 

Kerk portret fan christen

‘Alle nationaliteiten komen bij elkaar’

“De mensen hier zijn zó aardig. Ik voel me echt geliefd bij deze gemeente. We zijn met zo’n veertig mensen, maar dat kleine aantal vind ik juist fijn. Daardoor hebben we veel contact met elkaar en leer ik iedereen goed kennen. Het voelt als één grote familie. 

Ik was een tijdlang niet in de stemming om naar de kerk te gaan, want ik had een nieuwe heup en nieuwe knie gekregen. Vijf jaar geleden zei een vriendin: ‘Kom op, je gaat gewoon mee.’ Sindsdien ga ik zo vaak mogelijk. Na een dienst eten we met z’n allen samen, dat is heel gezellig. Omdat ik kanker heb, ga ik niet iedere week. Als ik me niet goed voel, komt voorganger René de Cock bij mij thuis bidden.

Ik kom uit Schotland, maar sinds 43 jaar woon ik in Nederland. Ik was hier op vakantie bij een vriendin en daarna ben ik gewoon in Nederland blijven wonen. Vanwege mijn achtergrond vind ik deze kerk ook zo fijn: hier komen alle nationaliteiten uit de buurt bij elkaar. Ik nodig iedereen uit om langs te komen!” 

Rosemary Rushbrooke (64) is lid van de New Life West-kerk in Amsterdam. 

Tekst: Aliene Boele en Anouk van de Schootbrugge
Beeld: Willem Jan de Bruin 

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons