Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Jurjen van Houwelingen: verder leven met hersenletsel

‘Ik krijg geen antwoord op de waarom-vraag’

Door een goedaardig gezwel in zijn hoofd raakte spreker en schrijver Jurjen van Houwelingen van het ene op het andere moment invalide. “Wanneer je zoiets enorm heftigs meemaakt, is het heel verleidelijk om met gebalde vuisten naar de hemel te schreeuwen. Waarom?! Waarom God?! Waarom moest mij dit overkomen?”

De waarom-vraag

"Die vragen heb ik zeker gesteld. En nog steeds doe ik dat af en toe. Maar ik merk dat ik geen antwoord krijg op deze vraag: waarom is er lijden? Van het ene op het andere moment raakte ik invalide. Wanneer je zoiets enorm heftigs meemaakt, dan is het heel verleidelijk om met gebalde vuisten naar de hemel te schreeuwen. Waarom?! Waarom God?! Waarom moest dit mij overkomen?

Nuttigere vraag

Onlangs bedacht ik mij met een schok: zou het antwoord op deze vraag mij eigenlijk helpen? Ik denk het niet. En dus zal ik toch vroeg of laat mijn aandacht moeten verleggen naar een interessantere, nuttigere vraag. Ik merk namelijk sowieso dat de waarom-vraag mij alleen maar verder van God, van anderen en uiteindelijk zelfs van mijzelf afdrijft. Ik loop er compleet in vast. Ik krijg geen antwoorden.

Wat is er aan de hand?
In december 2017 werd bij Jurjen van Houwelingen een goedaardig gezwel in zijn hoofd gevonden. Hij werd succesvol geopereerd, maar liep daarbij wel hersenschade en gezichtsvelddefecten op. In april van dit jaar ging Jurjen naar Israël voor een intensief revalidatietraject. Helaas bracht dit niet de verbetering waarop hij gehoopt had.
Op dit moment volgt Jurjen een zogenaamde 'restitutietraining' voor mensen met gezichtsvelddefecten als gevolg van hersenschade. Hij ziet momenteel zo’n vijf graden, terwijl een gezond mens bijna 180 graden kan zien. Daarnaast oefent hij met een ergotherapeut bij het opnieuw aanleren van dagelijkse bezigheden, zoals routes lopen door de supermarkt en naar de school van de kinderen. 
Zijn geheugen is zo slecht dat hij de weg niet kan onthouden. Momenteel overvalt de waarom-vraag hem vaak, en daarover schreef hij deze blog.

Ankers

Ik ben niet gemaakt voor dit leven. Dat is het hoopgevende anker waar ik mij wanhopig aan vasthoud. Ik begrijp helemaal niets van God. Echt helemaal niets. Ik weet op sommige dagen nog niet eens of Hij er wel is. Of dat Hij Zijn handen heeft afgetrokken van de aarde en ons maar een beetje laat aanmodderen. Maar dan kom ik toch weer terug bij die Man aan dat kruis. Hij zegt van zichzelf: ‘Nog voordat alles er was, was Ik er.’ Hij staat aan het begin van het leven en aan het einde. En er is iets met die lijdende God dat mijn lijden een bepaald perspectief geeft. Al begrijp ik helemaal niet waar dat lijden nou precies goed voor is. Misschien is het nergens goed voor.

'Ik kan heel makkelijk in mijn ellende gaan zwelgen'

Wat nu?

Ik merk dus dat ik voorbij die waarom-vraag moet kijken. Omdat ik simpelweg niet verder kom met deze vraag. De waarom-vraag blijkt niet behulpzaam te zijn in mijn proces. En dus probeer ik mijn aandacht niet te richten op 'waarom?' maar op ‘wat nu?'.
Het lijden is er. En wat is mijn reactie daarop? Ik kan heel makkelijk in mijn boosheid en mijn ellende gaan zwelgen. Maar daar help ik niemand mee en ik word er niet bepaald een aantrekkelijk mens van. Het lijden is er, de pijn is er.

Wat nu? Hoe ga ik hier nu op reageren? Hoe ga ik hier vandaag mee om? 

Volg de zoektocht van Jurjen via Jurjenvanhouwelingen.nl

Geschreven door:

Miriam Duijf

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons