Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Eelco en Josseline open over hun psychische stoornis

‘Ik wist zeker dat de geheime dienst me in de gaten hield’

in Geloven

Dat je stemmen in je hoofd hoort, getraumatiseerd bent of last hebt van hallucinaties deel je niet snel op een verjaardag. Sterker nog: vaak praten we helemaal niet over psychische problemen. Deze mensen doorbreken het taboe en geven hun stoornis een gezicht.

‘Terwijl ik hallucineerde, kwamen mijn ouders me ophalen’

“‘Het is maar een spelletje’ zei iemand mij voordat ik in 2005 ontgroend werd bij een studentenvereniging. Maar voor mij werd het spelletje echt toen ik tijdens de ontgroening in een psychose terechtkwam. ’s Nachts, als alle andere studenten sliepen, dwaalde ik rond in de flat waar we overnachtten. Als ik dan in een ander gedeelte van de flat licht zag branden, dacht ik dat het een opdracht was die bij de ontgroening hoorde en moest ik erheen. Ik wist zeker dat de geheime dienst me in de gaten hield via mijn telefoon, dus die móést uit.

Toen ik me buiten als een verwarde man gedroeg en zomaar de straat overstak – ik was ervan overtuigd dat de auto’s voor mij zouden stoppen – ben ik door de politie in de boeien geslagen en naar het bureau gebracht. Ik moest de cel in. Terwijl ik nog hallucineerde, kwamen mijn ouders me ophalen. Zij brachten mij direct naar het ziekenhuis, waar ik werd opgenomen op de gesloten afdeling van de psychiatrie. Ik was voortdurend in paniek. Maar weet je wat het mooie is? Ik kreeg weer hoop. En nu, tien jaar later en heel wat behandelingen verder, kan ik zeggen dat ik volledig ben hersteld.”

Eelco Poelarends (33) is jeugdwerker in een kerk en had een psychose.

‘Nog steeds hoor ik hun stemmen in mijn hoofd’

“Op de middelbare school werd ik gepest door mijn klasgenoten. Nog steeds hoor ik hun stemmen in mijn hoofd. Ze zeggen ‘jij kunt toch niks’, ‘niemand mag jou’ en ‘doe jezelf wat aan, want jouw leven stelt niks voor’. In mijn jeugd ben ik seksueel misbruikt. Twee jaar lang durfde ik dat niemand te vertellen. Ik was bang dat mensen mij zouden veroordelen of niet serieus zouden nemen. Ook dat misbruik vormde een trauma. Ik kreeg nachtmerries, durfde niet meer naar buiten en begon negatief te denken over mezelf.

Mensen zeiden dat ik niks kon en nooit een opleiding zou kunnen afmaken of zou kunnen werken. Daar werd ik zo strijdlustig van dat ik dacht: ik zal eens laten zien dat ik het kan. Nu studeer ik maatschappelijke zorg. Ik wil aansluiten bij anderen die ook vreselijke situaties hebben meegemaakt, want het is mogelijk om te herstellen. Ik heb uiteindelijk aangifte gedaan tegen de pesters. Ook met de jongen die mij seksueel misbruikte, heb ik het contact verbroken. Nu zijn de stemmen in mijn hoofd stukken minder en helpt een coach mij te relativeren. Want weet je wat het belangrijkste is? Dat er iemand naar je luistert.”

Josseline Tolhoek (30) studeert maatschappelijke zorg en heeft borderline en een complexe posttraumatische stressstoornis.

Tekst: Aliene Boele
Beeld: Nathalie van der Straten

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons