Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Verlaten ouderen de kerk?

Blog van Andries Knevel

Lege kerkbanken

“Hoe is het mogelijk?” dacht ik. Drie dezelfde verhalen binnen 36 uur. Het begon op woensdagavond en eindigde op vrijdagmorgen. Ik raakte er aardig door van slag. Dit is wat er gebeurde:

Drie vrouwen van – nu moet ik voorzichtig zijn – middelbare leeftijd vertelden me los van elkaar precies hetzelfde verhaal. “Wat is er aan de hand?” vroegen ze. “In mijn omgeving zijn er opeens zo veel ouderen die de kerk verlaten. De kinderen zijn het huis uit, en hun ouders geloven het verder wel. Sommige vrienden gingen altijd trouw naar de kerk, maar zijn daar nu mee gestopt. Ook familieleden gaan opeens niet meer. Het lijkt wel een soort veenbrand.”

Voor de goede orde: het gaat hier dus niet om jongeren, maar om mensen van, laten we zeggen, 55 jaar en ouder. Was het toeval dat ik uitgerekend deze drie vrouwen sprak of is het een trend? Zichtbaar is dat in de gereformeerde gezindte (de bevindelijke vleugel uitgezonderd) de opkomst bij de middagdienst razendsnel aan het teruglopen is. Grote kerken staan ’s middags leeg, zo ook in het orthodoxe dorp waarnaar ik een paar jaar geleden verhuisd ben. Mensen die naar een evangelische dienst gaan, zullen dit geen signaal vinden: zij gaan traditioneel één keer per zondag. Of inmiddels eens per twee weken?

Dat is de zichtbare kant. De onzichtbare is dat er misschien wel heel wat ouderen in de kerk zitten die dat jarenlang hebben volgehouden, maar er nu mee kappen. De sociale druk is weg, en de preek sprak al jaren niet meer aan. En ja, ik ken de tegenwerping: niet meer naar de kerk gaan, betekent niet dat het geloof verdwenen is. Maar toen ik dat tegen mijn gesprekpartners zei, keken ze me licht ironisch aan. “Denk jij echt dat je het volhoudt om te geloven zonder kerk of gemeente?”

Enfin, u begrijpt dat ik hiermee zit. En ik loop al dagen met de vraag: valt het mee of is het inderdaad een veenbrand?

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons