Lastig verhaal

Blog van TimZingt

Handgeschreven brief

Eerlijk? Ik heb nog geen nieuwe brief van Hope gekregen. Het is oorverdovend stil na de laatste brief waarin Hopes docenten vertelden dat hij weg is. Wat ik wel ontvangen heb, zijn reacties van columnlezers.

Ik bleek niet de enige van wie het sponsorkindje ineens van de aardbodem was verdwenen. Bericht van een andere sponsor: ‘Van het project gehaald omdat moeder ging werken en haar niet meer naar school kon brengen... Contact gezocht met de organisatie of er iets aan te doen was. Of we een fiets konden sponsoren, bijvoorbeeld. Wat dachten wij wel, binnen onze Hollandse lijntjes? We moesten haar loslaten en een ander kind sponsoren.’

Een tweede reactie: ‘En voor we hadden gelezen dat het vorig kindje weg was, lag er een bericht met een foto van een ‘nieuw’ kindje.’ Oké, nog eentje: ‘We hadden een kindje dat buiten het gebied van de sponsororganisatie ging wonen.’ 

En het meest schokkende verhaal: een sponsorkindje dat zelf uit het programma was gestapt. Hoe kan dat?! Te weinig eten? Liever een ander onderwijssysteem (Agora of zoiets)? Teleurgesteld in de brieven van de sponsorouders? Of was het kerstcadeau te klein? We tasten in het duister naar de reden.

Het zijn allemaal lastige verhalen. Gemene deler is dat er vanuit de organisatie nauwelijks inhoudelijk gecommuniceerd werd. Ik begrijp dat eigenlijk wel. Een lastig verhaal vertel je liever niet, je hangt de vuile was niet buiten. Liever vul je je tijdschrift met geslaagde projecten en stralende sponsorkindjes. Maar voor je het weet, communiceer je een feilloze succesorganisatie. En sorry, maar ik weet gewoon dat die niet bestaan.

Ik ben ambassadeur van een hulporganisatie (Tear), dus ik draag dit werk echt een warm hart toe. Juist daarom pleit ik voor openheid in lastige zaken. Een kolom met ‘lastige verhalen’ in het succestijdschrift lijkt me een mooi begin: mislukte projecten, verdwenen strijkstokgeld, gesjeesde sponsorkindjes, corrupte projectleiders (in de Heer). 

Het maakt het werk acuut geloofwaardig, want ik begrijp dat het lastig is en dat het niet altijd goed kan gaan. Dat snap ik én vind ik eerlijk. Het alternatief is dat je je geloofwaardigheid verliest door incidenten, en dat is pas écht een lastig verhaal om te vertellen.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons