Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Helen Berhane zat 2,5 jaar gevangen in een zeecontainer

‘Ze dachten dat ze het Woord van God uit mijn hoofd konden slaan’

Tweeënhalf jaar lang zat Helen Berhane vanwege haar geloof opgesloten in een Eritrese zeecontainer. Niettemin kent ze geen wrok. “Haatgevoelens ten opzichte van de mensen die me hebben geslagen en mishandeld, heb ik niet. Ik waardeer hen juist. Door alles wat ze me hebben aangedaan, heb ik mijn Here Jezus beter leren kennen.”

De omstandigheden waarin de Eritrese gospelzangeres zat opgesloten, waren erbarmelijk, vertelt ze in een video van de SDOK. “In de nacht was het extreem koud. Ook hadden we weinig te eten en was het donker.” Slechts een klein raampje bood enig daglicht.

Ik sliep vaak in zithouding, om anderen ruimte te geven

Op mijn hoofd geslagen

De zeecontainer zat overvol. Helen verbleef er met negentien vrouwen; de mannen zaten soms zelfs met 25 mensen in een container. “’s Nachts was het moeilijk om een slaapplekje te vinden. Ik sliep vaak in zithouding, om anderen ruimte te geven.”

“De overheid stopt je in een zeecontainer, in de hoop dat je alles vergeet,” vervolgt Helen Berhane. “Het was dan ook schokkend voor de gevangenisleiding dat ik na twee jaar nog twee lange pagina’s met Bijbelteksten uit mijn hoofd kende. Ze vroegen of ik een bijbel had, maar ik antwoordde dat de Bijbel in mijn hoofd zit. Vervolgens sloegen de bewakers met verschillende voorwerpen keihard op mijn hoofd. Ze dachten dat ze op die manier het Woord van God uit mijn hoofd konden slaan.”

Zingen als wapen

Het enige wat Helen al die maanden op de been hield, was zingen. Ze verwijst naar het Bijbelboek Handelingen, waar staat dat als Paulus en Silas gaan zingen, de gevangenisdeur begint te schudden (Handelingen 16:25-27). “Altijd als ik zing, ontvang ik nieuwe kracht. Door de kracht van de Heilige Geest vergeet ik alle problemen. Zingen is een wapen.”
De gevangenisleiding dreigde Helen opnieuw te martelen als ze niet stopte met zingen. Maar Helen Berhane zong alleen maar harder. “Ik riep het uit naar de vijand: ‘Niets kan mij stoppen!’ Juist vanwege de pijn en de martelingen kon ik niet zachtjes zingen.”

Document ondertekenen

Op een dag kreeg Helen de mogelijkheid een document te ondertekenen waarmee ze haar geloof zou verloochenen. Dan zou ze weer vrij zijn. Toch heeft ze deze optie geen moment overwogen. “In het christelijk geloof gaat het er niet alleen om dat je ergens mee begint. Het beste ontvang je aan het einde.”

Als ik dit niet had meegemaakt, had ik mijn Here Jezus niet van zo dichtbij leren kennen

Geen haat

Na tweeënhalf jaar gevangenschap was Helen vanwege de zware martelingen erg verzwakt. Omdat men verwachtte dat ze spoedig zou sterven, werd ze vrijgelaten. Door een wonder knapte ze op en ze vluchtte via Sudan naar Denemarken. Daar woont ze nog steeds.
Als ze terugdenkt aan haar gevangenschap, voelt ze geen haat. “Ik waardeer de mensen die me geslagen en mishandeld hebben juist. Door alles wat ze me hebben aangedaan, heb ik mijn Here Jezus beter leren kennen. Als ik al die dingen niet had meegemaakt, had ik Hem niet van zo dichtbij leren kennen. Ik vertrouw Hem. Door al die martelingen ben ik sterk geworden; er is niets meer wat mij bang maakt.”

Bekijk het gesprek met Helen Berhane

Boek van Helen Berhane

Helen Berhane schreef een boek over haar gevangenschap: Het Lied van de Nachtegaal. Het is te bestellen via de SDOK.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons