Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Eigen mening

Blog van Tijs van den Brink

Sinds we het tv-programma NieuwLicht niet meer vanuit de studio maar vanuit het land maken, geef ik elke uitzending – meestal aan het eind – mijn persoonlijke mening. De reden waarom ik dat doe: de ‘bazen van het programma’, zowel bij de EO als de NPO, willen dat graag.

EO heeft in het publieke bestel nadrukkelijk óók de taak om te opiniëren: een mening te geven waaraan de kijker zich kan scherpen, door het ermee eens of oneens te zijn. Het spannende van de werkwijze die we nu hanteren, is dat ik van mezelf principieel bereid moet zijn om van mening te veranderen in de loop van m’n ‘onderzoek’. Ik kan wel denken te weten hoe het een en ander in elkaar zit, maar als ik niet bereid ben van mening te veranderen, is het natuurlijk veel te voorspelbaar.

Zo maakten we pas we een uitzending over adoptie. De laatste jaren is het beeld rond adoptie gekanteld. Het was, in mijn jeugd, heel positief. Arme kinderen werden immers uit hun ellende verlost en opgevangen in het veel rijkere Nederland. Tegenwoordig is het beeld veel negatiever: wat doen we die kinderen eigenlijk aan door ze weg te halen uit hun eigen omgeving? En is het niet ook een egoïstische daad van westerse ouders?
Eerlijk gezegd ging ik op pad met het idee dat mijn mening zou worden: we kunnen er maar beter mee stoppen. Maar in de loop van m’n onderzoek vond ik dat niet fair. Jazeker, ik ontdekte schaduwzijden en hoorde ook verdrietige verhalen van geadopteerden. Tegelijkertijd kon ik niet om de conclusie heen dat adoptiekinderen in veel situaties echt beter af zijn dan wanneer ze niet geadopteerd zouden zijn.

Soms verandert het plan nog vóór mijn zoektocht. Zo waren we van plan een uitzending te maken over de naïeve houding die we in ons land hebben ten opzichte van partydrugs. Totdat enkele weken geleden de advocaat van een drugsbaas werd omgelegd... De naïviteit was op slag weg. En dus is mijn onderzoeksvraag veranderd. Niet langer: zijn we niet een beetje naïef over drugsgebruik? Maar veel meer: wat is de beste manier om de ellende van drugs te bestrijden: legaliseren of harder bestrijden? Ik denk harder bestrijden, maar of dat ook zo is? 
U ziet het over een paar weken inNieuwLicht...

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons