'Bestaat er zoiets als christelijk cabaret?'

Blog van TimZingt

Theaterstoelen

"Bestaat er zoiets als christelijk cabaret?” Dat is ongeveer de vervelendste vraag die je aan een christen-cabaretier kunt stellen. Ik stelde hem onlangs aan collega Jacob Spoelstra. Ik mocht hem interviewen omdat hij een oudejaarsconference gaat maken voor New Faith Network (een soort christelijke Netflix).

In het Posttheater in Arnhem vroeg ik hem hoe hij theater maakt en wat dat met zijn christen-zijn te maken heeft. Hij gaf hetzelfde antwoord als ik zou geven: “Ik maak geen christelijk cabaret omdat ik toevallig zelf christelijk ben.” Een christelijke bakker bakt ook geen christelijk brood. Wat zou dat moeten zijn, trouwens? Avondmaalsbrood of alleen maar fijn volkoren (nooit grof)? Een christelijke metselaar metselt ook niet alleen maar christelijke muren: hoe dan? Zijn dat kerkmuren? Die moeten we toch juist afbreken?

“Maar heb je wel een boodschap?” vroeg ik hem. Van christelijke podiumartiesten wordt toch wel verwacht dat ze de gelegenheid gebruiken om een boodschap door te geven. Jacob antwoordde: ‘Nee, ik heb geen boodschap.” Eerder hoorde ik een andere cabaretier eens zeggen dat je voor boodschappen naar de supermarkt moet. “Ik heb geen boodschap,” zei Jacob dus, “maar ik heb wel een doel. Mijn doel is de mensen een leuke oudejaarsavond bezorgen.”

Ik was niet helemaal tevreden met dit antwoord. Is het niet nét iets meer? Frans Bauer geeft de mensen ook een leuke avond. Is er een verschil? Ik moest denken aan wat auteur Philip Yancey over christelijke artiesten schrijft. Hij stelt dat van artiesten ten onrechte wordt verwacht dat ze evangeliseren als een soort gemankeerde dominee. Dat miskent de unieke rol van een kunstenaar. Yancey: ‘Kunst verlicht de weg, maar niet zoals een lamp dat doet.’ Het is verlichting door een lach om al het onvermogen en gepruts van het afgelopen jaar. “Dus misschien is het doel dat de mensen verlicht de zaal verlaten?” opperde ik. Jacob kon zich er wel in vinden.

Een oudejaarsconference die verlicht. Niet door een ernstige boodschap of hard cynisme, maar door een lach. Een lach die de zwaarte van onze gewichtigheid kan wegnemen in het besef dat dat letterlijk niet cruciaal is. Dan is humor de voorhof van genade. En dan is het stiekem toch hartstikke christelijk cabaret (ook al noemen we dat liever niet zo) en heb je ook nog een leuke oudejaarsavond.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons