Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Op zoek naar oogcontact

Blog van TimZingt

Even eerlijk: wat dacht u toen er een paar maanden geleden een Visie op de mat viel die homoseksuelen hun verhaal liet doen over de kerk en hun geaardheid? Weet je wat ik dacht als vrolijk getrouwde heteroman? Ik dacht: dit gaat weer veel gezeur en gedoe opleveren.

Ik zag de woest verontwaardigde en van heilige boosheid dampende brieven met abonnementsopzeggingen alweer verschijnen. De Facebookposts met veel boze smileys en nog bozere teksten en de reacties daar weer op. De spervuren aan in-en-uit-verband-gerukte-Bijbelteksten, de verwijten over en weer.

Want als ik heel eerlijk ben, vindt deze vrolijke getrouwde heteroman het maar gedoe. En als ik nog eerlijker ben, denk ik: houd je maar stil. Don’t ask, don’t tell. Want ik houd niet van Nashville-scherpslijpers die antihomopreken houden onder het motto dat de waarheid toch gezegd moet worden (en o ja: het zal u ook vrijmaken). Maar ik houd ook niet van regenboogvlagwapperende canal parade-kapiteins die het allemaal maar prima vinden. Ik vind het vooral gedoe: we komen er toch niet uit. Dus als iedereen zich stilhoudt, zien we het niet en is het er niet. Ik behoor tot de zwijgende meerderheid die verlegen is met de situatie, en behoor daarmee ook tot de doodzwijgende meerderheid die zijn ogen sluit en hoopt dat er daarmee geen probleem meer is. Tot de doodzwijgende meerderheid die hoopt dat in zijn kerk nooit een homo het in zijn hoofd haalt om uit de kast te komen. Want dat geeft maar gedoe.

Daarom was ik zo getroffen door de homoseksuele man in de EO-documentaire De kerk, de kast en het koninkrijk. Hij was niet op zoek naar discussie of meningen, maar naar oogcontact met zijn opponenten. Gezien worden, niet als gedoe, maar als mens. Het trof me diep omdat mijn Grote Voorbeeld dat ook zo vaak deed. Meermalen staat in de Bijbel dat Jezus mensen ‘zag en aankeek’ voordat Hij ook maar iets zei.
Ik hoor nog steeds tot die grote groep in de kerk die maar verlegen is met de hele situatie, maar ik wil mijn ogen niet sluiten. Niet meer. Er is te veel weggekeken.

Ik wil oogcontact. En na een jaar elkaar aankijken, praten we verder. Als mensen.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons