Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Jeruzalem, de buggy-hoofdstad van Israël

‘Het joodse volk barst bijkans uit elkaar van de wil om te leven’

Ik denk diep na, maar weet het eigenlijk wel zeker: ik heb nog nooit zo veel buggy’s bij elkaar gezien. We zijn op vakantie in Jeruzalem en dit moet de dichtst ‘be-buggy-de’ vierkante kilometer op aarde zijn.

Het is de week van het joodse feest Pesach en vanuit de hele wereld zijn orthodoxe joden naar de hoofdstad van Israël gekomen. Wat opvalt, is de grootte van de orthodoxe gezinnen. De genoemde buggy’s worden bevolkt door vaak twee en soms wel drie kleine kinderen. Vader loopt achter de buggy, moeder ernaast. En ja, die moeders zijn vaak zwanger. En in veel gevallen lopen er nog een aantal kinderen om dit tafereel heen.

Als mijn vrouw en ik met onze drie kinderen in welk West-Europees land dan ook rondlopen, heb ik altijd het gevoel dat we een groot gezin zijn. Hier niet. Integendeel. Hier begint het bij vijf kinderen.

Twee dagen eerder waren we in Yad Vashem, het holocaustmuseum. Daar wordt zeer gedetailleerd, maar ook feitelijk de geschiedenis van het nazisme getoond. Toen ik daar een paar uur doorheen dwaalde, viel me opnieuw op hoe systematisch de Duitsers te werk zijn gegaan. Er bestonden echt ‘fabrieken’, gericht op het vernietigen van zo veel mogelijk joden in zo min mogelijk tijd, met zo min mogelijk overblijfselen. Ik zeg het misschien een beetje plat, maar zo was het echt.

Zou het helpen om mensen die Israël alsnog in de zee willen laten drijven, verplicht door dit museum te laten lopen? Ik dacht maar één ding: het is totaal ondenkbaar dat dit ooit weer gebeurt. Nu we dit allemaal weten, is het toch onmogelijk dat het ooit weer zo ver komt? Wanneer je dit als Hamas-terrorist allemaal ziet, voel je toch ook dat dit eens maar nooit, nooit, nooit weer was?

Het klinkt misschien raar, maar ik vond al die buggy’s een prachtige reactie op Yad Vashem. In Yad Vashem komt de omvang van de poging om joden te vermoorden onontkoombaar op je af: het is echt een afschuwelijke, serieuze poging geweest en de nazi’s zijn gruwelijk ver gekomen.

Maar we zijn ruim zeventig jaar verder. Het joodse volk heeft weer een land, Israël, en dat land barst tijdens deze Pesach-dagen bijkans uit elkaar van de wil om te leven.

Dit volk is niet dood. Het leeft.

Beeld: Shutterstock

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons