Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Het lot van ieder oudste kind is proefkonijn te zijn

'Dat enge mens ben ik'

Ik ben zingend geboren, sla me zingend door het leven en hoop zingend het hoekje om te gaan. Als dat gekwinkeleer zo prominent in je DNA zit, verwacht je dat het erfelijk is. Helaas, mijn kinderen houden niet van zingen.

In de kerk wordt in het beste geval binnensmonds wat gemurmeld, tot verontrusting van ondergetekende, want God troont op de lofzangen van Israël en uit de mond van kinderen en zuigelingen enzovoorts. Evengoed kan je je kroost niet dwingen. Daarom gooi ik het met onze vijfdegroeper op een akkoordje. “Oké, je zingt blijkbaar niet mee in de kerk, maar ik wil wel graag dat je het lied opzoekt en de tekst meeleest.”

Oudste zoon, bij deze deal aanwezig, rolt van zijn stoel van verontwaardiging. “Zeg jij nu tegen haar dat ze niet mee hoeft te zingen? Weet jij nog hoe je reageerde, toen ík tien jaar geleden een keer mijn mond hield in de kerk?” Ik schud mijn argeloze hoofd. Nee, dat is mij niet bekend. “Ik kreeg dus straf, hè. Ik moest het lied dat ik niet had gezongen vijf keer overschrijven. En...”

“Niet waar,” onderbreek ik hem, “Zo’n moeder ben ik nooit geweest.” Hij walst me zonder pardon tegen de vlakte: “Laat me uitpraten! En je dreigde dat je bij een volgende keer al mijn Donald Duckies zou weggooien, en als dat niet hielp zou ik van voetbal af moeten om op een kóór te gaan.”

Ergens in mijn geheugen opent zich het ene na het andere geheime laatje. Ik weet het weer. Het enge mens dat hij met woorden schetst, ben ik. Het lot van ieder oudste kind is proefkonijn te zijn, wreed blootgesteld aan enorme hoeveelheden pedagogische missers. Mij rest niets anders dan nederig excuus te maken en hem onder ede te beloven dat hij, tegen de tijd dat hij gekweld zal worden door flashbacks, de eerste vijf sessies bij de traumatherapeut van mij cadeau zal krijgen.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons