Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Dit hebben Kinga Bán en Rachel Held Evans ons nagelaten

Blog van Tim van Wijngaarden

Ik hoorde laatst van een vrouw van wie de man overleden is. Ze belt nog af en toe zijn mobiele nummer om de voicemail te beluisteren. “Dan kan ik zijn stem nog horen. Is-ie even dichtbij.” Een nalatenschap die ze koestert. Een hartverscheurend en ontroerend verhaal.

Een paar weken terug ontvielen ons twee prachtige vrouwen. Binnen twee dagen werden Kinga Bán en Rachel Held Evans thuisgehaald. Beiden waren te jong en moeder. Voor nabestaanden een drama zonder weerga. Voor mij – als inwoner van de christelijke bubbel – een gebeurtenis die de week somber kleurde. Het besef dat twee heldere stemmen ineens zwijgen. Wat laten zij na? Kinga’s stem, haar lied en de wijze waarop ze haar levenslot onder ogen zag, zijn ondertussen op zo veel plekken bewonderend beschreven, dat ik hier geen poging doe daar nog overheen te gaan. Het verwondert me dat heel christelijk Nederland rouwde om het verlies van een stem waarvan iedereen zo was gaan houden. Van zwaar gereformeerd tot hyperpinkster en alles wat ertussen zit. Kinga’s stem had een bizar bereik en echoot in mijn hoofd.

Rachel Held Evans was een Amerikaanse schrijfster. Ik ken haar vooral uit haar columns, waarin ze vlijmscherp de hypocrisie en willekeur van ‘Bijbelvaste christenen’ beschreef. Ze schreef het boek A year of Biblical womanhood, waarvoor ze een jaar lang precies volgens Bijbelse voorschriften voor vrouwen leefde. Een hilarisch en bizar boek, waarvan de conclusie is dat geen christen echt Bijbelvast is. Iedereen kiest zijn eigen regels. Ze was scherp: als vrouwen hun hoofd moeten bedekken, dan moeten mannen elkaar groeten met een heilige kus. Zie je de mannenbroeders al zoenend in het gangpad staan? Onzin! Ze ging dus op zoek naar de onderliggende boodschap van liefde en genade. Toen ze dat wilde uitleven, bleek dat dat in haar Bijbelvaste kerk niet mogelijk was. Rachel Held Evans was een luis in de Bijbelgetrouwe pels. Een indringende stem die blijft rondzingen in je hoofd.

Twee vrouwen waarvan de stemmen ineens verstomd zijn. Gelukkig is er een erfenis. De muziek, de liedjes, de boeken, de columns. Laten we het niet nalaten ze te blijven luisteren en lezen. Als een voicemail. Dan zijn ze even weer heel dichtbij.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons