Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Waarom Matthijn Buwalda de 'Theresa May' van de vrijmarkt is

Blog van Matthijn Buwalda

Sinds ik kinderen heb, is Koningsdag helaas geen dag meer om achteloos te negeren. Op school hebben ze er al over gehoord. Ze hebben zelfs meegedaan aan de koningsspelen en zijn dolenthousiast thuisgekomen – met de nationale driekleur op hun wangen geschminkt. Dus ik slik mijn republikeinse voorkeuren in en geef me samen met mijn gezin over aan de nationale feestdag.

Zo gaan we naar het terrein van de lokale scoutingvereniging om oud-Hollandse spellen te spelen. Blikgooien, spijkerpoepen, touwtrekken: alles passeert de revue en mijn kinderen doen er naar hartenlust aan mee. Uiteindelijk wint iedereen een plastic speelgoedje dat aan het einde van de dag vergeten of stuk is, en eten we poffertjes.

De volgende halte is steevast de vrijmarkt. Dat is voor mij het meest confronterende onderdeel van Koningsdag. Bij het zien van het plein vol door kinderen bevolkte kleedjes voel ik de spanning al toenemen. De ongelooflijke hoeveelheid meuk die tegen elk aannemelijk bod wordt verkocht, vliegt me naar de keel. Om het gevoel van totale paniek te versterken, zijn er altijd wel een paar kinderen die van hun ouders toestemming hebben gekregen te laten horen hoe ver ze al zijn met hun viool- of blokfluitcarrière. Spoiler alert: ze zijn meestal nog niet zo heel ver.

Uiteraard komen we op onze pelgrimage langs de kleedjes ook zooi tegen die mijn prettige wettige en mijn kroost graag willen aanschaffen. Dan moet er onderhandeld worden, en dat is iets waarin ik vreselijk slecht ben. Er gaat geen Koningsdag voorbij of ik word bikkelhard uitonderhandeld door een kind van 8 over een stapel Donald Ducks. Ik ben de Theresa May van de vrijmarkt: ik kom altijd met een slechte deal thuis.

’s Avonds op het journaal zie ik de zwaaiende koninklijke familie langskomen, gevolgd door een uitgebreide analyse van de kleding die de koningin en haar dochters droegen. Ik zet de tv uit. Gelukkig heb ik nieuwe Donald Duckies om te lezen.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons