Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Video van Psalm 139 raakt hart van duizenden kijkers

'Ik moest gewoon huilen'

In deze bijzondere video wordt Psalm 139 uitgesproken door mensen met een beperking. De video werd gemaakt door de Amerikaanse kerk Faith Church (Northwest Indiana), en is inmiddels meer dan 66.000 keer bekeken De reacties zijn hartverwarmend. "Ik moest gewoon huilen, wat is dit prachtig," schrijft iemand onder de video.

Psalmen 139 

HEER, U kent mij, u doorgrondt mij,
U weet het als ik zit of sta,
U doorziet van verre mijn gedachten. 
Ga ik op weg of rust ik uit, U merkt het op,
met al mijn wegen bent U vertrouwd.
Geen woord ligt op mijn tong,of U, HEER, kent het ten volle. 
U omsluit mij, van achter en van voren,
U legt Uw hand op mij. 
Wonderlijk zoals U mij kent, het gaat mijn begrip te boven.
Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen,
hoe aan Uw blikken ontkomen? 
Klom ik op naar de hemel – U tref ik daar aan,
lag ik neer in het dodenrijk – U bent daar.
Al verhief ik mij op de vleugels van de dageraad,
al ging ik wonen voorbij de verste zee, 
ook daar zou Uw hand mij leiden,
zou Uw rechterhand mij vasthouden.
Al zei ik: ‘Laat het duister mij opslokken,
het licht om mij heen veranderen in nacht,’ 
ook dan zou het duister voor U niet donker zijn –
de nacht zou oplichten als de dag,
het duister helder zijn als het licht.
U was het die mijn nieren vormde,
die mij weefde in de buik van mijn moeder. 
Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan,
wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt.
Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.
Toen ik in het verborgene gemaakt werd,
kunstig geweven in de schoot van de aarde,
was mijn wezen voor U geen geheim. 
Uw ogen zagen mijn vormeloos begin,
alles werd in Uw boekrol opgetekend,
aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet één.
Hoe rijk zijn uw gedachten, God,hoe eindeloos in aantal, 
ontelbaar veel, meer dan er zandkorrels zijn.
Ontwaak ik, dan nog ben ik bij U.

Geschreven door:

Miriam Duijf

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons