Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Hoe stel ik digitale grenzen voor mijn kinderen?

Tips van Yvonne Bijl

Vader en zoon met een tablet

Het valt me op dat veel vriendjes van onze zoons allerhande videogames spelen en onze kinderen daarin meenemen. Ik wil dit niet, want ze spelen soms ook games waar ik echt niet achter kan staan. Maar ik vind het moeilijk grenzen te stellen. Hoe pak ik dat aan?

Ik hoor steeds vaker ouders klagen over het beeldschermgebruik van hun kinderen. Niet alleen de schermtijd is onderwerp van gesprek, ook de vraag wat wel en niet mag.

Op zaterdag langs de lijn

Wat mij opvalt, is dat we redelijk helder hebben wat onze kinderen uitvoeren buiten hun beeldschermtijd om. We weten bij wie ze spelen, waar ze voetballen, bij wie ze een broodje blijven eten en met welke lego ze aan het spelen zijn. Veel ouders staan op zaterdag langs de lijn en melden zich bij de tienminutengesprekken op school.

Geschiet en geweld

In de meeste huishoudens is het bovendien helder dat er niet wordt gescholden op elkaar. Schuttingtaal wordt niet getolereerd en elkaar de hersens inslaan is not done. Een kind van 6 heeft nog geen eigen pinpas, want er is een leeftijdsgrens. Maar waarom laten we kinderen van 8 jaar of jonger dan wel computerspellen spelen waar een leeftijdsgrens op staat van 12 jaar en ouder? Waarom speelt het gros van de kinderen gewelddadige computerspellen die ‘zo leuk verpakt’ zijn? Ik zie kinderen lopen met Fortnite-tassen, Action Man-schoolbekers en Minecraft-truien. Een en al geweld en geschiet op het scherm en op de gadgets van de kinderen.

Gameverslaving

Dat raakt me. Waarom? Omdat ik zo veel kinderen zie die kampen met angst, opgekropte agressie en rebels gedrag. Tegen ouders, maar ook tegen God. En wat dacht je van de gameverslaving onder kinderen? Ook onder christelijke kinderen. Ik geloof dat de tegenstander van God achter deze spellen zit. Het verbindt niet, het verslindt.

Gebrek aan kennis

We weten inmiddels dat de virtuele wereld ook om opvoeding vraagt. Laten we daarom ook in deze virtuele wereld onze kinderen opvoeden naar de principes van God. Juist omdat deze digitale wereld zo veel invloed heeft op de leefwereld, het gedrag en het welbevinden van onze kinderen. En ja, dat is soms lastig. Want ze mogen het spel dat jij verbiedt, wel bij het andere gezin uit de kerk spelen. En toch, als je kind zegt: “Ja, maar bij Pietje thuis vloeken ze ook en die gaan ook naar de kerk,” dan sta je toch ook niet toe dat je kind vloekt? Bevraag elkaar als ouders, ook in de gemeente. Dat is spannend, maar wees je bewust van het belang ervan. Het gaat om een heel nieuwe generatie, die niet ten onder mag gaan aan ons gebrek aan kennis van de digitale wereld.

Ten slotte: opvoeden hoef je niet alleente doen, digitaal opvoeden dus ook niet. Gods wijsheid hebben we hard nodig, en Hij wil het ons geven. Maar dan moeten we het wel vragen.

Tips

  • Regels in de digitale wereld zouden niet anders moeten zijn dan in de reële wereld.
  • Game eens samen met je kind. Net als dat je samen een balletje trapt.
  • Ervaar je ‘groepsdruk’ van andere ouders? Durf te getuigen van hoe jij ertegenaan kijkt. Dat zet vast anderen aan het denken.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons