Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Anna Yilmaz, winnares 'Heel Holland Bakt':

‘Ik duik bij thuiskomst vaak meteen de keuken in’

Haar telefoon rinkelt nog dagelijks en de mailtjes met felicitaties blijven binnenstromen. Sinds de Amersfoortse Anna Yilmaz zondagavond de finale van 'Heel Holland Bakt' won, staat haar leven op z’n kop. Het is tijd voor bezinning: “Blijf ik bij de Marine, of begin ik een eigen koffietentje?”

Ze kon er de afgelopen weken al wat aan wennen: hoe verder Anna Yilmaz (29) kwam in Heel Holland Bakt, hoe meer mensen haar op straat herkenden. "Wildvreemden zeiden ineens ‘hoi’ of pakten me vast met: ‘Ik hoop echt dat je wint!’” Ze blijft er nuchter onder. “Mensen zijn gewoon heel erg enthousiast, en dat is leuk. Toen ik vanochtend voor het eerst sinds zondag weer in de supermarkt kwam, was zelfs daar iedereen blij.”

Bakken als uitlaatklep

Meedoen aan het programma was een droom voor de christelijke Marine-korporaal. “Bakken is echt mijn passie, al vanaf dat ik klein ben. Ik vind het heerlijk om in de keuken te staan. Het werk dat ik bij de Marine doe, vind ik ontzettend gaaf, maar als we na een paar weken op zee te zijn geweest weer bijna thuis zijn, heb ik echt zin om iets te gaan maken. Ik duik bij thuiskomst dan ook vaak meteen de keuken in. Het geeft mij een fijn gevoel als ik bak, of ik het lekkers nu uitdeel of samen met m’n oma of m’n vriend zelf opeet.”
Ook als ze verdrietig of boos is, is bakken een uitlaatklep voor haar. “Ik kan me dan goed afsluiten en haal er positiviteit uit.”

Net op tijd voor de audities

Toen Anna halverwege vorig jaar het bericht kreeg dat ze door was naar de eerste auditieronde, zat ze voor haar werk op zee. “Op dat moment schreeuwde ik echt de hele boot bij elkaar, haha! We waren net op tijd terug voor de auditierondes. Dat moest zo zijn, denk ik dan.”
Van eind augustus tot begin oktober moesten de deelnemers alle weekenden vrijhouden. Dat was nog even spannend voor Anna, want in september zou ze weer een paar weken gaan varen. “Je kunt niet zeggen: ‘Ik ga niet, want het komt nu even niet uit.’ Bij Defensie is het zo: als je weg moet, ga je gewoon mee. Dan had je maar een andere werkgever moeten kiezen.”
Haar leidinggevende streek over zijn hart. Hij besloot Anna tijdelijk over te plaatsen naar de kazerne in Doorn, zodat ze mee kon doen met de opnames.

Je hoeft maar één fout te maken en dan is het gewoon afgelopen

Op welk moment dacht je: ik ga misschien wel winnen?
“In het begin ging het mis met de soezentoren. Die stortte in – al was de smaak heel goed. Desondanks dacht ik op een gegeven moment: als ik zo doorga, kan ik echt nog wel een keer in de finale staan. Maar toen ik eenmaal in de finale stond, had ik niet het gevoel dat ik ging winnen. Want je hoeft maar één fout te maken en dan is het gewoon afgelopen.”

Tussen de opnames en de uitzendingen zat ruim drie maanden. Hoe heb je zo lang geheim kunnen houden dat je had gewonnen?
“Mijn moeder, zusje en vriend wisten het wel. Maar omdat ik het niet met anderen kon delen, drong het ergens ook niet goed tot me door. Ik had het geluk dat ik in de week na de finale een paar weken naar zee ging. Toen kon ik het voor mezelf een plekje geven en even anoniem zijn. Toen de uitzendingen begonnen, gingen mensen wel zitten vissen. En vooral de laatste week voor de finale werd het wel lastig. Ik was al bezig met mijn boek en had al allerlei afspraken staan, maar dat kon ik aan niemand vertellen.”

Hoe reageerden ze op je werk?
“Op maandagochtend was het altijd wel het gesprek van de dag als ik weer een ronde verder was. Dus ze reageerden nu wel echt verrast dat ik had gewonnen. Deze week ben ik nog niet op het werk geweest, maar als ik maandag weer ga, neem ik wat lekkers mee. Ik heb tenslotte veel steun van die jongens ontvangen.”

En, blijf je bij de Marine, of kies je toch voor een carrière in het bakkersvak?
“Het liefst begin ik een koffietentje waar je lekker een stuk taart kunt eten. Maar het werk bij de Marine vind ik ook heel leuk, dus het is lastig kiezen. Ik probeer de komende tijd te ontdekken wat ik nu precies wil. Ik ben juist vanwege het varen bij de Marine gegaan, maar wie weet valt mijn liefde voor het bakken wel te combineren met een functie aan wal.”

Je boek verschijnt eind mei. Wat kunnen we verwachten?
“Het is een combinatie van de Nederlandse en Turkse keuken. Veel Nederlanders denken dat de Turkse keuken heel ingewikkeld is, maar ik probeer haar toegankelijk te maken voor iedereen. Want het is gewoon hartstikke lekker.
Ik merk nu trouwens pas hoeveel werk het is om een boek te schrijven. Als ik bak, schrijf ik de recepten altijd heel simpel op, zodat ik ze snap.” Lachend: “Maar dat wil nog niet zeggen dat iemand anders ze ook snapt natuurlijk.”

Beeld: MAX / Roland J. Reinders

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons