Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Een bijzondere ontmoeting tussen sponsorkind en sponsor

'Inmiddels voelt het als vriendschap'

Lobke en Gideon - sponsor en sponsorkind

Als kind begon Lobke te schrijven met Gideon, haar sponsorkind uit Kenia. Er ontstond een vriendschap. Afgelopen najaar verbleef Gideon drie weken bij Lobke en haar gezin. “Als ik een brief kreeg, sprong ik op en neer van enthousiasme.”

Lobke: 'Hij vroeg om een mondharmonica'

Lobke (39): “Mijn vader zat in de diaconie en kreeg sponsorbrieven binnen via Red een Kind. Toen hij zich realiseerde dat die kinderen nooit brieven terugkregen, vroeg hij aan mij: ‘Schrijf jij eens wat terug?’ Dat deed ik, ik was een jaar of 12 en de brief was voor Gideon. Toen ik ouder werd, wilde ik weten hoe het écht met Gideon ging. Ook vroeg ik of ik een cadeautje kon opsturen. Toen vroeg hij om een mondharmonica. Jaren later, hij was een jaar of 20, wilde hij graag doorstuderen. Sindsdien heb ik hem geregeld wat geld gestuurd. Zelf heeft hij nooit om geld gevraagd.

Toen Gideon 6 was, is hij naar een kindertehuis gestuurd, omdat zijn moeder was verstoten door zijn vader. In haar eentje kon ze niet voor hem zorgen. Ze mocht Gideon maar één keer per jaar opzoeken in het tehuis. Daar hebben Gideon en ik later goede gesprekken over gehad, ook vanuit mijn achtergrond als orthopedagoog.

'Inmiddels voelt het als vriendschap'

In 2008 heb ik hem voor het eerst ontmoet, in Kenia. Aan een vriendin vroeg ik: ‘Ga je mee naar Kenia? Ik ken nog wel een adresje.’ En zo gingen we. We sliepen in lemen hutjes in het dorp van Gideon, heel gaaf. In 2014 is hij na lang sparen naar Nederland gekomen, om ons te bedanken. Hij had allemaal cadeautjes bij zich. Toen hij in onze kerk zijn verhaal vertelde, werd hij emotioneel; het was de eerste keer dat hij zijn levensverhaal aan iemand kwijt kon.

Inmiddels voelt het als vriendschap. Toen hij vorig jaar bij ons logeerde, leerden we elkaar nog beter kennen. Een opvallend cultuurverschil: zodra mijn zoontje van een paar weken oud huilde, wilde Gideon het liefst dat ik hem meteen uit bed haalde. In zijn cultuur is het niet normaal dat je een baby eventjes laat huilen.”

Gideon: 'Lobke hoort bij mijn sponsorfamilie'

Gideon (37): “De gekleurde bomen en goede wegen in Nederland vind ik heel mooi. Maar er is één probleem waardoor ik hier niet zou kunnen wonen: het weer, haha! 

Lobke hoort bij mijn sponsorfamilie. Toen ik 11 was, kreeg ik haar eerste brief. We schreven over onze gezondheid, school, mijn hobby’s – zingen en voetbal – en ik stuurde tekeningen van bloemen en auto’s mee. Lobke heeft weleens echte bloemen bij de brief gedaan, maar toen ze in Afrika aankwamen, waren ze uitgedroogd.

Vanaf mijn 6e groeide ik op in een weeshuis, samen met mijn broertje en andere kinderen. Eigenlijk hadden we een heel fijne jeugd, ook al miste ik mijn moeder natuurlijk wel. Voordat we in het weeshuis gingen slapen, zongen we veel. Daar gebruikte ik het mondorgel bij dat ik van Lobke had gekregen.

In 2008 ontmoette ik haar voor het eerst, toen ze me bezocht in Kenia. Ondanks dat we al jaren brieven naar elkaar schreven zonder elkaar te zien, was het bij die eerste ontmoeting toch alsof we elkaar al jaren kenden. Heel grappig: omdat ze eerder al vijf jaar in Afrika heeft gewoond, praat ze Engels met een Afrikaans accent.

'Leef dag voor dag'

Omdat Lobke mij heeft geholpen, wil ik nu anderen helpen. Ze hielp me niet alleen financieel, maar bemoedigde me ook door alles wat ze schreef. Die bemoediging, terwijl er zo’n grote afstand tussen ons was, raakte me echt. Elk jaar moesten we drie brieven schrijven, maar wij schreven er veel meer. Als ik een brief kreeg, sprong ik op en neer van enthousiasme.

Ik studeerde voor accountant en heb een master gedaan in ondernemerschap. De belangrijkste les die ik van Lobke heb geleerd? Take life easy. Geen stress. Leef dag voor dag."

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons