Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Dubbelzinnige taal in de kerk

Blog van Annemarie van Heijningen

Taal is leuk. Taal leeft. Taal beweegt. Oude woorden verdwijnen in vergetelheid, nieuwe zien het levenslicht. Door de dynamiek van taal en tijd verandert soms de lading van een woord. Een boeiend proces, maar niet altijd een vooruitgang.

Een doodgewoon begrip kan van lieverlee vervuilen. Vroeger kon je blosvrij aan je buurvrouw vragen: ‘Hé buuf, hoe gaat het met je poes?’ Tegenwoordig verpak je je belangstelling voor haar viervoetige vrouwtjeskater toch een beetje anders. En je zegt niet meer in het openbaar dat je nodig langs de garage moet voor een grote beurt.

Dat uitdrukkingen in onze oversekste maatschappij ineens anders kunnen overkomen, is een feit. We hebben ermee te dealen, zelfs in de kerk. Met z’n allen gemeenschap hebben (rond het Woord of zo), is voor beelddenkers bepaald funest. Graag een beetje compassie met hen. Wanneer een heilig begrip plastisch en onheilig dreigt te worden, pak dan als voorganger een synoniem. Onze taal is rijk genoeg.

Nu we toch bezig zijn: praat liever over ‘het kruis’ en niet over ‘Zijn kruis’. En sla in orthodoxe kerken psalmen met dubieuze strofen over. Voor tieners is het serieus zingen van ‘Zij rukken aan, met opgesperden mond’ echt een te grote opgave. Overigens trek je als volwassene van ‘Dat die u mint bevredigd zij, dat welvaart in uw wallen zij’ evengoed besmuikt een wenkbrauw op.

Misschien zegt u nu triomfantelijk: ‘Ha, in ónze gemeente gebruiken wij dit soort oubollige zinsneden niet.’ Juich niet te vroeg, want iedere gek heeft zijn gebrek. De charismateloze broers en zussen onder ons hebben sterk de neiging om te (aan)bidden met kleine bijgeluiden die enigszins doen denken aan een beginnende seksuele vervoering. Heel typisch. Om nog maar te zwijgen van een aantal populaire Opwekkingsliedjes. Die zijn soms dermate ongelukkig geformuleerd of vertaald, dat een mens lust zou krijgen om vóór het zingen... Nu ja, laat maar. Hè, dat kunnen we dus ook al niet meer zeggen.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons