Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Jozus

Blog van Matthijn Buwalda

Als ik na afloop van de kerkdienst mijn kroost ophaal bij de zondagsschool, krijg ik met groot enthousiasme het werkje van die ochtend aangereikt. Twee stralende kinderogen kijken me verwachtingsvol aan als ik het papier bekijk. In het midden ervan staat een Bijbelfiguur die met een zwarte en een bruine stift vakkundig onherkenbaar verminkt is.

“Waar ging het verhaal over?” vraag ik om enige duidelijkheid te scheppen.
“Over Jozus,” antwoordt mijn nageslacht. Verwarring maakt zich van mij meester. Jozus? Ik heb de Bijbelverhalen vroeger met de paplepel ingegoten gekregen, maar Jozus is volkomen nieuw voor me.

“Bedoel je Jozef? De man met een mooie, gekleurde jas die later koning werd?” “Nee, hij was toch in een berg gegaan.” “Bedoel je Mozes? Die op de berg ging en de tien geboden kreeg?”

“Ja!”
“O, wat leuk! En van wie kreeg hij die geboden dan?”
“Van Jozus.”
“O, je bedoelt Jezus! Hij is opgestaan en toen waren zijn vrienden weer blij, toch?!” “Nee, hij ging niet opstaan.”
“O, dus je bedoelt toch Jozef? Of toch Mozes?”
Inmiddels stotterend van enthousiasme vervolgt mijn peuter: “Ja, ja, ja, want, want, want, want, ze waren niet lief eigenlijk.” “De broers van Jozef bedoel je?”
“Nee, nee, nee, de gepiptenaren waren boos.”

“Boos? Gepiptenaren? Wat deden ze dan?” “Gewoon, tegen Jozus.”
“Ze deden gewoon tegen Jozus?”
Ik pak het werkje nogmaals, vouw het open, wijs naar de zwart-bruine plaats delict in het midden en vraag licht wanhopig: “En dit is dus Jozus?”

“Nee, dat is Daaaaaavid.”
Dan rent ze weg naar de kar met ranja. Ik blijf achter met een tasje in de ene hand en de tekening van Daaaaaavid in de andere. Terwijl ik nog sta bij te komen, loopt mijn vrouw langs. “Heb jij de kinderen al gesproken? Hebben ze het goed gehad?” “Euh, ja, volgens mij wel.”
“Mooi. Waar ging het verhaal over?”
“Over Jozus.”
“Wie?”
“Je weet wel! Jozus. Die zwart-bruine vlek uit de tijd van de Bijbel.”

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons