Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

'Victor van Heusden zag eerst de mens en dan de mening'

Reacties op het overlijden van een pionier en ziener

in Christelijk Nieuws

Zondag 11 november overleed Victor van Heusden. Jarenlang was hij betrokken bij Youth for Christ, retraitecentrum De Spil en stichting De Pelgrimstocht. Wat heeft hij betekend voor deze organisaties?

“Victor van Heusden was in staat grote woorden en hoogdravende geestelijkheid terug te brengen naar het hart, in begrijpelijke taal van en voor mensen," zegt Youth for Christ-directeur Bram Rebergen. Victor was in de jaren zeventig in Dordrecht actief als regionaal leider van deze jongerenbeweging. Tot toenmalig YfC-directeur George Brucks hem naar Driebergen haalde, waar hij voor de landelijke organisatie ging werken.
"Hij zag eerst de mens en dan de mening," vervolgt Rebergen. "In een tijd waarin de stem van de opgewekte christen vooral naar kracht en geluid zocht, slaagde hij erin verstilling en oprechte spiritualiteit een plek te geven. Hij bracht de Bijbel dichtbij door beeld en verhalen. Dat is nog steeds essentieel voor het werk van Youth for Christ.”

Retraitecentrum De Spil

Op zijn 35e bezocht Victor Taizé, waar hij onder de indruk raakte van de duizenden aanwezigen, die tijdens de dienst minutenlang stil waren. Deze ervaring bracht hem ertoe in Nederland een retraitecentrum – De Spil – op te zetten, waar mensen met hun levensvragen terechtkonden. Hij stelde zijn boerderij voor gasten beschikbaar, bouwde een kapelletje in zijn tuin en had gesprekken met de bezoekers van het centrum.

Hij hield van beweging en herrie, maar ging toch de confrontatie met de stilte aan

“Victor is op meerdere fronten belangrijk geweest," zegt retraitebegeleider Marianne Groen. "Hij was een pionier, maar misschien ook wel een beetje een ziener. Nu zien we dat de nieuw-monastieke beweging actueel is geworden. Stilte is geen raar woord meer, ook niet in de protestantse wereld. Begrippen als retraites zijn we normaal gaan vinden. Er zijn inmiddels veel plaatsen ontstaan waar je retraites kunt houden. Victor heeft dat in de protestantse wereld neergezet, al was dat in het begin niet makkelijk."

Niet wetend dat het zo actueel zou worden, zag Victor volgens Groen de betekenis van stilte. "En dat terwijl hij een onrustig persoon was, die van beweging en herrie hield. Hij ging de confrontatie met de stilte aan, door het mee naar Nederland te nemen."

Ook op persoonlijk vlak heeft Victor betekenis gehad voor mensen die zoekend waren. Groen: "Dat komt door hoe hij was als mens. Als een Van Heusden was hij scherpzinnig, belezen, had hij iets te melden en kon hij het goed verwoorden. Hij was wars van te veel heiligheid. Er zat altijd een grapje bij en stond daarmee wat dichter bij mensen die het lastig vonden het heilige van de kerk te begrijpen. Tegelijk hield hij vast aan het Christocentrische. Dat was heel belangrijk voor hem."

De Pelgrimstocht

Na zijn pensionering stuurde Victor een aantal mensen een bericht, om na te denken over wat hij na zijn pensionering zou gaan doen. Het liefst bleef hij doen wat hij altijd al deed: met mensen praten, mensen inspireren, en hen op hun levensweg helpen. Vanuit die wens ontstond De Pelgrimstocht.

Bij De Pelgrimstocht kunnen mensen één op één of in groepjes van vier personen delen wat zij in hun leven tegenkomen. Deelnemers ontmoeten elkaar vier keer per jaar, eten samen, delen hun leven met elkaar en bidden samen. Het gaat daarbij om wezenlijke dingen die je in je leven tegenkomt, waar ook het evangelie een rol bij speelt.

"Victor stelde een paar vragen en dan had je meteen een goed gesprek," vertelt Tjitske Volkerink, bestuurssecretaris van De Pelgrimstocht. "Dat was zijn handelsmerk. Hij was een goede geestelijk begeleider, al zou hij zichzelf niet zo typeren. In gesprekken ging het over de gewone dingen van het leven, maar ook over hoe het tussen jou en God zat. Daar lag zijn hart, het verbinden aan elkaar: de ontmoeting, gezelligheid – dat hoorde er ook altijd bij – en het gewone leven delen. Het was ook heel typerend voor Victor dat hij altijd kwaliteiten in mensen herkende."   

Beeld: YouTube

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons