Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Corjan Matsinger: 'Alleen "ik ben tegen Halloween” zeggen, is te makkelijk'

‘Liever een kaars aansteken dan schelden tegen de duisternis’

Een groep christenen uit Zoetermeer is een petitie gestart om het komende Halloweenfeest te stoppen. De initiatiefnemers vinden het bloederige feest 'te verheerlijkend naar dood en verderf'. Corjan Matsinger heeft moeite met deze manier van protesteren. “Ik zou graag zien dat christenen niet alleen roepen dat ze ergens tegen zijn, maar ook dat ze iets bieden waar ze vóór zijn.”

“We moeten veel meer denken in kansen dan in bedreigingen,” vertelt Corjan. Als kerk sta je in dit geval al snel bekend als ‘de christenen die weer ergens tegen zijn’. En dan verzand je opnieuw in de klassieke discussie. Een aantal jaren geleden had je de Paranormaal Beurs. Er waren dan altijd christenen die buiten op afstand stonden te flyeren om de bezoekers te waarschuwen. Maar er waren ook christenen die binnen een stand hadden gehuurd en aan bezoekers vroegen: ‘Mogen we met je bidden en vragen wat het bovennatuurlijke tegen je te zeggen heeft?’ Dat zijn twee totaal verschillende benaderingen. Het is eigenlijk omdenken. Hoe zou ik een feest als Halloween positief kunnen benaderen? Liever een kaars aansteken dan schelden tegen de duisternis.”

Wat zou je bijvoorbeeld als kerk kunnen doen?
“In plaats van roepen dat je ertegen bent, zou je juist bij bepaalde evenementen kunnen aanhaken. Ik moet bijvoorbeeld denken aan het initiatief van een van mijn studenten. In hun dorp werd een Halloween-spooktocht georganiseerd. Als kerk hebben ze toen tijdens de spooktocht een ‘bijna-doodervaring’ gecreëerd met een groot licht. Daar werd deelnemers een levensvraag meegegeven: ‘Geloof jij dat er iets is na de dood?’ Op die manier gingen ze het gesprek aan met de bezoekers. Durf dus als kerk met een kwinkslag te werken. Dan laat je de maatschappij zien: wij kunnen dit met een knipoog bekijken, maar wij geloven wel dat er iets veel mooiers is. Alleen zeggen ‘ik ben tegen’ is te makkelijk.”

Spookruimte met spinnenwebben

Corjan geeft nog een voorbeeld: “Een paar jaar geleden hebben we met Young & Holy een Holyween-avond georganiseerd. Een zesgangendiner met spookgerechten, in een spookruimte met spinnenwebben. Met jongeren van totaal verschillende achtergronden gingen we in gesprek over leven en dood, en over duisternis en angst.”

Sommige ouders zijn niet blij als hun tiener naar de ‘Halloween Fright Night’ in Walibi wil. Wat is jouw advies?
“Het punt bij de ‘Halloween Fright Night’ is dat er ook een stukje satanisme om de hoek komt kijken. In Amerika is Halloween veel milder. Hier in Nederland gaat het echt de kant van horror op. Het draait om dood, bloeddorstige zombies en demonen. Eigenlijk is Halloween vervuild met allerlei satanische dingen. En dat maakt het ingewikkelder. Kan je Halloween hier in Nederland nog wel Halloween noemen? Wat betreft de ‘Halloween Fright Night’: ik denk dat het per tiener verschilt. Ik zou een heel gevoelig kind niet in aanraking laten komen met al die horrorscenario’s. Dan breng je hem of haar namelijk in een ongezonde situatie. Een ander kind zal heel nuchter zeggen: ‘Leuk, een avondje griezelen.’ In plaats van het kortweg te verbieden, kan je het ook zien als een kans om met je kind in gesprek gaan over dood en leven, over wanhoop en hoop.”

Geschreven door:

Miriam Duijf

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons