Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Catechisatie in de loofhut

Ook christenen vieren Loofhuttenfeest

Niet alleen joden wereldwijd vieren deze week het Loofhuttenfeest, steeds meer christenen vieren het feest mee. Ook bij het kerkgebouw De Ark in Hendrik-Ido-Ambacht staat een loofhut, gemaakt van riet en takken. Zoveel mogelijk kerkelijke activiteiten vinden plaats in de hut, ook als het regent.

In de gemeente van dominee Piet van Veldhuizen wordt sinds twee jaar het Loofhuttenfeest gevierd. “Sinds het vroege christendom hebben we al twee van de drie hoogfeesten van de joden overgenomen. Peseach is bij ons Pasen, en het Wekenfeest is Pinksteren. Ik heb me altijd afgevraagd waar het Loofhuttenfeest is gebleven in de christelijke traditie. Daarbij komen twee dingen bij elkaar. Het is een oogstfeest voor druiven en noten. Pasen en Pinksteren zijn dat ook, voor de gerst en tarwe. Daarnaast gaat het Loofhuttenfeest ook over God die bescherming gaf in de woestijn.”

In het Bijbelboek Leviticus is te lezen hoe God het Loofhuttenfeest instelt. Tijdens de uittocht uit Egypte sliep het volk van Israël in hutten en tenten. Om hieraan terug te denken moeten de Israëlieten elk jaar weer zeven dagen in een hut wonen tijdens het Loofhuttenfeest. Op die manier staan de joden erbij stil dat God voor ze zorgt en hen beschermt.

De loofhut helpt om tastbaar te maken dat we kwetsbaar zijn.

Wat is een loofhut?

Een loofhut of soekah  is een tijdelijke hut met een dak van natuurlijk materiaal zoals takken of riet. De hut wordt versierd met slingers en vruchten.  Deze kan in de tuin staan, maar ook op het balkon. De loofhut van De Ark is gemaakt met het frame van een partytent. “De zijkant is bekleed met riet. Het dak is gemaakt van takken van een leilinde die iemand over had na het snoeien.” Waterdicht is de soeka niet, want volgens de voorschriften moet je ’s nachts de sterren kunnen zien door het dak heen. In warmere landen wordt er vaak in ook de hut geslapen, maar het eten van de maaltijd wordt ook al gezien als het vervullen van het gebod.

Het kwetsbare tastbaar maken

Voor Van Veldhuizen is het Loofhuttenfeest ook een andere manier om invulling te geven aan dankbaarheid voor de oogst. “We kennen nu de dankdag voor gewas en arbeid in november. Dat gaat erg over wat de oogst per saldo heeft opgeleverd. Tijdens Loofhuttenfeest vier je een week lang dat God voor ons zorgt, zonder dat je al weet wat de oogst heeft opgebracht.” Maar het feest heeft nog een ander doel, legt de predikant uit. “De loofhut helpt om tastbaar te maken dat we kwetsbaar zijn. We zeggen wel dat we dat zijn en God bij alles nodig hebben, maar leven ondanks dat in een maatschappij die helemaal verzekerd en ingemetseld is." Doordat de hut veel minder beschut tegen weer en wind word je er weer bij stil gezet hoe gezegend we zijn, is de gedachte.

'Een cadeautje om te vieren'

“Waar mogelijk houden we bijeenkomsten van de kerk in de loofhut, ook als het een beetje regent. Dat is heel bijzonder om mee te maken,” vertelt Van Veldhuizen. Soms kost het wel wat moeite om een vergadering in de loofhut te houden, maar het moet ook leuk blijven, vindt de predikant. “De kerkenraadsvergadering hebben we gewoon in de zaal gedaan. Die groep is te groot voor de loofhut en dan wordt het een gedoe. Daar is het feest niet voor bedoeld, het is een cadeautje om te vieren. Het consistoriegebed afgelopen zondag was wel in de loofhut. Later vandaag hebben we er ook catechisatie. Dat hebben we vorig jaar ook gedaan, en daar hebben de jongeren het nu nog over.”

Loelav zwaaien

Een ander kenmerkend onderdeel van het Loofhuttenfeest is de loelav. Dit is een bundel van verschillende takken een palmtak, wilgetakken en mirte. Bij de loelav hoort ook een etrog, een citrusvrucht die er uit ziet als een soort grote citroen. Tijdens het lezen van bepaalde psalmen wordt de loelav in alle vier de windrichtingen en naar boven en naar beneden geschud. Dit heet de loelav zwaaien of sjokkelen. Het is niet alleen een uiting van vreugde, maar ook om God te vragen voor al het groen te zorgen. Elk onderdeel van de loelav heeft daarnaast ook nog een eigen betekenis die staat voor de verschillende type mensen. Hoewel ze allemaal anders zijn, symboliseren ze gebundeld de eenheid van het joodse volk.

Het Loofhuttenfeest is een feest dat zeven dagen duurt. Het begint op de 15e dag van de 7e maand van de joodse kalender. Volgens onze jaartelling is dat in september of oktober. In 2018 wordt het loofhuttenfeest van 24 tot en met 30 september gevierd. Het Loofhuttenfeest eindigt met Simchat Torah. Dit is het feest van de Torah om te vieren dat de vijf boeken van Mozes allemaal gelezen zijn. Na dit feest begint men weer van voor af aan te lezen.

Beeld: ds. Piet van Veldhuizen (rechts) in de loofhut

Geschreven door:

Joëlle Post

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons