Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Kefah Allush schrijft thriller over roerige familiegeschiedenis

Debuut van EO-presentator in januari in de winkel

'De munt van Judea'. Het is de veelbelovende titel van de thriller die Kefah Allush deze zomer bij zijn uitgever inleverde. Het boek verschijnt begin 2019, maar de EO-presentator denkt nu al na over een tweede verhaal. “Ik begin graag aan dingen waar ik geen talent voor denk te hebben.”

‘Een Nederlandse thriller van internationale allure,’ jubelt uitgeverij Q in haar catalogus. Of het boek een succes wordt, is nog even afwachten, maar aan het plezier dat Kefah Allush tijdens het schrijven van zijn debuut beleefde, zal het niet liggen. Al jaren liep hij met het idee rond een boek te schrijven. Een spannend boek. Waarom? “Een boek schrijven is een hele klus. Ik wilde weten of ik dat zou kunnen. Kan ik een goede plot verzinnen, en daar vervolgens woorden aan geven? Lange tijd kwam het er niet van; te druk met programma’s maken en allerlei andere zaken.”
Tot eind vorig jaar. Kefah besloot gewoon te beginnen. Toen hij de eerste 20.000 woorden op papier had, stuurde hij zijn document naar een uitgeverij – en die was enthousiast.

Ervaring als verhalenverteller

“Dat enthousiasme kan twee dingen betekenen,” grijnst Kefah. "Óf die uitgever dacht: die jongen kan wel wat, óf hij dacht: die jongen is tv-presentator, dat krijgen we wel verkocht. Haha. Ik weet het niet. Wel ben ik iemand die – dankzij mijn 31 jaar als programmamaker – in beelden en in verhaalstructuren denkt. Ik had veel baat bij mijn ervaring als verhalenverteller.
De vraag bij dit boek was daarom ook niet zozeer: kan ik een spannend verhaal verzinnen? Maar: heb ik die taal voldoende in mijn vingers om het verhaal dat ik in mijn hoofd heb, zo tot leven te brengen, dat de lezer erin meegesleept wordt?”

Een boek is één ding, maar een thriller is behoorlijk ambitieus.
“Dat past wel bij mij. Ik begin graag aan dingen waar ik geen talent voor denk te hebben, of geen ervaring mee heb. Ik ben als 17-jarig jochie dat net klaar was met de havo, bij televisie terechtgekomen. Alleen maar vanuit het idee: dat lijkt me wel wat, zou ik dat kunnen? Natuurlijk kon ik dat niet, maar ik heb het wel kunnen leren. Ik ben ook allerlei sporten en hobby’s gaan doen waar in eerste instantie mijn talent niet lag, maar door een soort koppige volharding en leergierigheid, ben ik daar toch een heel eind in gekomen. Zo heb ik leren duiken, skiën, paardrijden. Dit was ook zoiets: het lag wel dicht bij me; taal ligt dicht bij mijn hart. Ik vind het mooi hoe je met taal een universum kunt creëren.”

Geen gebruiksaanwijzing

“En,” vervolgt Kefah, “ik ben niet bang om fouten te maken. De waarde van veel dingen in het leven, is het maken van fouten en het al struikelend proberen tot iets te komen. Daarom kies ik er zelden voor me ergens bij te laten begeleiden, of om een gebruiksaanwijzing te lezen. Ik vind het mooi om te vallen en uit te vinden wat er nét voor die val gebeurde waardoor het misging.
Dus ambitieus? Ja. Maar ik ben eventueel ook bereid te accepteren dat ik uiteindelijk ergens níet toe in staat blijk te zijn.”

Ik heb mijn eigen leven flink gekannibaliseerd om dit verhaal tot leven te wekken


Laat me raden: het verhaal speelt zich af in het Midden-Oosten.
Glimlachend: “Waarom denk je dat? Vanwege mijn roots? Maar inderdaad, het Midden-Oosten speelt een rol. Maar ook een land als Ethiopië. Kijk, schrijvers zeggen vaak: ‘Schrijf over wat je weet.’ Mijn hoofdpersoon is daarom iemand die bij televisie werkt. Die wereld ken ik. Als je een verhaal vertelt, zoek je natuurlijk ook boeiende arena’s waarin dingen zich kunnen afspelen. Ik heb voor tv veel gereisd, en daar maak ik in dit boek dan ook veelvuldig gebruik van. Elke plek die in het boek voorkomt, bestaat echt. Veel personages die voorbijkomen, zijn mensen die ik echt heb ontmoet. Kortom: ik heb mijn eigen leven en alle avonturen die ik heb beleefd, flink gekannibaliseerd om dit verhaal tot leven te wekken. En dat is heel erg leuk. Ik heb ook heel veel zitten gniffelen bij het schrijven.”

Is het een waargebeurd verhaal?
“Nee, het is compleet verzonnen, maar wel met allerlei ingrediënten die wél echt zijn.”

Kun je een tipje van de sluier oplichten?
“Het is een familiegeschiedenis. De hoofdpersoon, een televisiejournalist, heeft een Nederlandse moeder en een Palestijnse vader. Die vader is dertig jaar daarvoor van de ene op de andere dag verdwenen. In dit boek komt er opeens, als donderslag bij heldere hemel, een teken van leven van die vader. Het verhaal gaat over de zoektocht van die zoon naar zijn vader. En tijdens die zoektocht – hij reist naar Jeruzalem, naar Aman, Petra, Addis Abeba – legt hij een geschiedenis bloot die dramatisch en schokkend tegelijk is. Voor hemzelf, maar eigenlijk ook voor de wereld.”

De hoofdpersoon is een koffie-
fundamentalist

Gaat het verhaal ook over jou?
“Voor de oplettende lezer zitten er dingen in die over mijzelf gaan, ja. Zo is de hoofdpersoon een koffiefundamentalist. Hij vindt dat je koffie zwart moet drinken. Geen suiker, geen melk, geen poespas. En daar is hij vrij fundamentalistisch in.
De hoofdpersoon is ook onhandig met vrouwen. Met romantische aangelegenheden weet hij zich totaal geen raad. Haha, dat is ook wel een eigenschap die ik ken van vroeger. Als ik terugkijk op het verhaal, vind ik eigenlijk in heel veel mensen delen van mezelf terug.”

Merkt de lezer dat het boek geschreven is door een christen?
“Het enige waaraan je dat zou kunnen merken, is aan het taalgebruik. Ik hou niet van grove taal, vind het mooi als mensen zorgvuldig hun woorden kiezen. Verder heb ik vooral geprobeerd een spannend boek te schrijven, dat gaat over de echte wereld, met echte mensen, die op een echte manier reageren. Al heb ik daar wel mee geworsteld. Want wat zegt iemand die bloedkwaad is omdat er iets vreselijks voor zijn ogen gebeurt, maar die je niet wilt laten vloeken?”

Smaakt het naar meer?
“Ja!” Lachend: “Tenzij de uitgever denkt: dit doen we nooit meer. Maar ik ben al over een volgend verhaal aan het nadenken. Ik vond het heel leuk om te doen, vooral omdat ik heb ontdekt dat ik blijkbaar op mijn oude dag nog aan iets heel nieuws kan beginnen, waarin ik eigenlijk nog een broekie ben.”

De munt van Judea, Kefah Allush, uitgeverij Q, verschijnt in januari 2019.

Beeld: Willem Jan de Bruin

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons