Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

‘Wij zijn geen helden’

Nieuwe EO-serie Bushpiloten

in Mediatips

Pieter en Anja van Dijk wonen en werken met hun gezin voor de Mission Aviation Fellowship (MAF) op Papoea. Dat is niet zonder gevaar: vorig jaar overleefde Pieter een vliegtuigongeluk. Het gezin is vanaf deze week te zien in de nieuwe EO-serie Bushpiloten. “Ik loop elke dag het risico niet meer thuis te komen.”

Pieter was 25 en kwam net thuis van zijn eerste werkdag als docent biologie op een middelbare school. “Dit werk ga ik écht niet de rest van m’n leven doen!” klonk het stellig door de woonkamer. “Wat wil je dan?” vroeg zijn vrouw Anja. “Piloot worden,” antwoordde Pieter. Als kind was hij al druk met speelgoedvliegtuigen en alles wat de zwaartekracht overwon. Tot het moment waarop hij een studie moest kiezen, toen delfde zijn jongensdroom het onderspit. Een vliegopleiding was te duur en hij twijfelde of hij wel echt geschikt was. Maar nu, na zijn eerste werkdag, wist hij het zeker: ik word piloot.

Afgewezen

Pieter: “Ik wilde mijn verlangen om in Gods koninkrijk te werken combineren  met mijn liefde voor alles wat vliegt. Dit was mijn roeping. Ik kwam al snel bij de MAF uit.” De Van Dijkjes mochten dan enthousiast zijn, de MAF-medewerkers waren dat in eerste instantie een stuk minder. Pieter had immers totaal geen ervaring of achtergrond als piloot. Hij werd dan ook twee keer afgewezen. Pas na het derde telefoontje kon hij de MAF overtuigen hem een kans te geven.

Als Pieter nadenkt over de vraag waarom hij toen wel vol voor de pilotenopleiding durfde te gaan, komt er een voor het gezin belangrijk boek in zijn gedachten. Het is van John Ortberg en heet Als je op het water wilt lopen, moet je uit de boot stappen. “Dat op het water lopen wordt eenvoudig als je op Jezus ziet. God is trouw en we zijn Hem graag gehoorzaam.”

Leven bij de halve dag

Heel wat intensieve opleidingsjaren later, streek het gezin neer bij de MAF op Papoea. Pieter vloog er met zijn medische vluchten bijna letterlijk tegen een typisch kenmerk van de Papoea-cultuur aan. “Inwoners van de binnenlanden kijken maximaal een halve dag vooruit. Dus toen een man werd gebeten door een giftige slang, was dat geen reden om meteen een ambulancevlucht aan te vragen. Dat kon ook nog wel een dag later, toen zijn spraak al begon uit te vallen.”

Toen Pieter uiteindelijk wel werd opgeroepen, was het dorpje door slecht weer onbereikbaar geworden. Het slachtoffer redde het niet. “De eerste keer dat zoiets gebeurt, is heel heftig,” vertelt de piloot. Inmiddels heeft hij geleerd deze ervaringen bij God neer te leggen en daarna los te laten. “Ik kan alleen doen wat in mijn vermogen ligt om mijn werk zo goed en veilig mogelijk te doen. Binnen die verantwoordelijkheid ben ik altijd afhankelijk van Gods zegen. Hij doet het en staat mij toe in Zijn werk bezig te zijn.”

Hart vol vragen

Veilig werken is bepaald geen overbodige luxe op Papoea, waar vaak vliegtuigongelukken voorkomen. De extreme weersomstandigheden, hoge bergen en slechte landingsstroken vergen het uiterste van piloten. Daarom is Pieter zo blij met het beleid van de MAF, dat veiligheid in alle gevallen voorop stelt. Maar welke voorzorgsmaatregelen hij ook neemt: “Ik loop elke dag het risico niet meer thuis te komen.”

Vorig jaar nog kreeg Pieter een ongeluk bij het landen, waardoor de hoofdwielen van het vliegtuig afbraken. Gelukkig kon hij de landing veilig afronden en vielen er geen gewonden. Maar daar stond hij dan, met zijn bloed vol adrenaline en z’n hart vol vragen. Het ongeluk gebeurde net in een periode waarin hij zich afvroeg of hij het evangelie wel genoeg voorleefde. Of het wel echt zin had wat ze deden. Toen kwam er een zuster die hij kende uit een naburige kerk op haar brommertje voorbij. Ze begon spontaan met Pieter te bidden. “Ze dankte dat mijn hart zo dicht bij dat van God was. En dat ik met mijn vliegtuig zo enorm tot zegen was voor deze vallei in de strijd tegen de duisternis.”

Haar gebed hielp Pieter over zijn twijfel en onzekerheid na het ongeluk heen. Het illustreert voor hem ook hoeveel hij kan leren van de Papoea’s. “Denk maar niet dat je hier als zendingspiloot de mensen even kunt vertellen hoe het zit. We leren hier elke dag van hun ontspannen levenshouding, improvisatievermogen en kinderlijk eenvoudige manier van geloven.”

Gewoon in Nederland

De EO-documentaireserie Bushpiloten volgt Pieter en Anja en twee andere MAF-gezinnen op de afgelegen plekken waar ze hulp bieden. Anja: “Ik vind het heel mooi dat onze missie op Papoea in beeld wordt gebracht, maar ik hoop dat mensen ons niet als helden gaan zien. Alsof wij iets doen wat zij nooit zouden kunnen.” Pieter vult aan: “We zijn maar gewoon een man en vrouw die met de vaardigheden die we van God kregen in Zijn Koninkrijk werken. Daarvoor hoef je echt niet per se naar Papoea. Dat kan ook gewoon in Nederland!”

Vanaf zaterdag 7 juli, 18.55 uur, NPO 2

Geef MAF Zuid-Sudan vleugels

MAF Zuid-Sudan heeft dringend behoefte aan een extra vliegtuig. Daarmee kunnen partnerorganisaties ondanks slechte en onveilige wegen toch hun kerkprojecten, medische klinieken en noodhulpprojecten bereiken. Wilt u het werk van de MAF in Zuid-Sudan vleugels geven? Maak dan uw gift over via EO Metterdaad: NL88 INGB 0000 300 300 t.n.v. EO Metterdaad, o.v.v. Piloten.

Tekst: Matthijs Bats

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons