Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

'Ik kreeg zin om haar over de toonbank te trekken'

Blog van Matthijn

De kassavrouw van de ijswinkel had haar gezicht die ochtend vakkundig dicht geplamuurd en zelfs dat kon haar norse blik niet verbergen. Toen ik op het laatste moment nog een extra bolletje erbij wilde (ik had de aardbeiensmaak over het hoofd gezien), keek ze me aan alsof ze mij ter plekke dood wenste.

De mensen die na mij kwamen, kregen dezelfde blik. Ik kreeg zin om haar aan haar zwaar gepoederde neusvleugels liefdevol over de toonbank te trekken. Puur om duidelijk te maken dat ze blij mocht zijn dat mensen ijsjes bij haar kwamen kopen. En dat ze anders gewoon een ander baantje moest zoeken. Los van het feit dat ik zoiets natuurlijk nooit zou doen (ik denk zoiets alleen) werd het plan gedwarsboomd door een opa die met zijn kleindochter naar de toonbank liep. Hij vroeg haar wat voor ijsje ze wilde en ze zei: “Met spikkeltjes.” Ik zag de blik van het ijsmeisje achter de toonbank al iets smelten. Je kunt simpelweg niet kwaad kijken naar een meisje van een jaar of 3 dat ‘met spikkeltjes’ zegt. Probeert u het maar eens deze zomer. Niet te doen.

“Is verdietig,” zei het meisje tegen haar opa. “Ben je verdrietig?” vroeg opa verbaasd. “Nee, hij is verdietig,” zei de peuter, wijzend op de vrouw achter de toonbank. “Misschien moet ze ook maar een ijsje,” lachte opa. Toen de vrouw de peuter haar ijsje met spikkeltjes gaf, zei het kleine mensje prompt: “Jij ook ijsje.” De norse blik verdween nu als ijs voor de zon.
“Ik ook een ijsje?” vroeg de kassavrouw verrast.
De peuter knikte enthousiast. “Met spikkeltjes!”

Ik meende heel even waterige oogjes bij de kassavrouw te zien toen het kleine meisje haar stralend onbevangen aankeek. Om te voorkomen dat haar make-up uit zou lopen in een van de bakken met ijs, zette ze haar norse gezicht weer op toen het kind wegliep. Ze keek vlug mijn kant op en zag dat ik het had gezien. Ik haalde mijn schouders op en zei: “Met spikkeltjes.”

Geschreven door:

Matthijn Buwalda

Zanger en (lied)schrijver

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons