Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Ongrijpbare personages in 'Phantom Thread'

Rick de Gier over nieuwe film van Paul Thomas Anderson

Paul Thomas Anderson is een van de wonderlijkste filmmakers in Hollywood. Zijn verhalen kunnen overal over gaan en zijn nooit voorspelbaar. Hij maakte onder meer een drama over het ontstaan van Scientology (The Master), een duistere western over een strijd tussen een zakenman en een dominee (There Will Be Blood), en een romantische komedie met komiek Adam Sandler (Punch-Drunk Love).

Wat al die uiteenlopende films met elkaar verbindt, is een zeer indringende stijl, met beweeglijk camerawerk, opzwepende muziek en acteurs die alles geven. Andersons meesterwerk blijft wat mij betreft Magnolia uit 1999. In dit heftige, drie uur durende melodrama worden zo’n tien personages gevolgd in een chique wijk in Los Angeles, die allemaal kampen met zware frustraties. De spanning wordt haast ondraaglijk hoog opgevoerd, tot een heuse Bijbelse plaag alles op ontroerende wijze samenbrengt.

Dan is zijn nieuwe film Phantom Thread, nu in de bioscoop, wel iets bescheidener van opzet. Het verhaal draait om een Britse modeontwerper in de jaren 50, die weelderige jurken maakt voor de high society. Op een dag valt zijn oog in een restaurant op een bleue serveerster, die prompt zijn nieuwe muze wordt. Er ontstaat een complexe relatie tussen de twee, waarin de verhoudingen telkens verschuiven.

Phantom Thread is weer een typische Anderson-film: een lust voor oog en oor, vol uitmuntend acteerwerk. Maar na zijn vorige films viel deze me toch iets tegen. De personages blijven nogal ongrijpbaar, en hun eigenaardige romance daarmee ook. Ik keek er met bewondering naar, maar voelde er weinig bij.

Hoofdrolspeler Daniel Day-Lewis (ook al te zien in There Will Be Blood) had dat probleem bepaald niet. Die vertelde in een interview dat hij tijdens het filmen juist te veel voelde: “Er kwam een overweldigende somberheid over me heen, die niet meer is weggegaan. Ik weet niet precies waarom. ”Van de weeromstuit besloot de uitzonderlijk getalenteerde Day-Lewis (60) per direct te stoppen met acteren. Die wetenschap geeft Phantom Thread alsnog een flink weemoedig randje.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Christelijke films en series

christelijke films| Christelijke films en series op Netflix: dit zijn de mooiste

Van kinderfilms tot waargebeurde verhalen

Pieter-Jan Rodenburg

9 November 2018
Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

filmrecensies| Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

Wat drijft een filmmaker om zo’n ramp – nog zo vers in het geheugen – te verfilmen?

Rick de Gier

18 June 2018
17 films over de Tweede Wereldoorlog op Netflix

filmrecensies| 17 films over de Tweede Wereldoorlog op Netflix

Verfilmingen over WOII vanuit verschillende perspectieven

Joëlle Post

3 May 2018