Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

The Florida Project: een bijzonder indrukwekkende film

Rick de Gier: 'Haast komische treurnis'

Vlak buiten Disney World in Orlando, Florida staat een verzameling bontgekleurde motels met sprookjesthema’s, ooit gebouwd voor bezoekers van het pretpark. In de loop der tijd zijn de panden echter verwaarloosd en hebben de toeristen plaatsgemaakt voor tijdelijke bewoners zonder eigen onderkomen – werklozen, alleenstaande ouders, verslaafden, prostituees.

Het is van een haast komische treurnis, zo’n vrolijk bedoelde plek waar zich zo veel ellende afspeelt, op een steenworp afstand van een oord dat bekendstaat als ‘the happiest place on Earth’. En de symboliek ligt voor het oprapen: ziehier modern Amerika in een notendop.

Een perfecte locatie voor een confronterende speelfilm, kortom. Dat vond ook regisseur Sean Baker. In The Florida Project voert hij een fictieve moeder en dochter op die in het bestaande, knalpaarse motel The Magic Castle wonen. Om te voorkomen dat hun verhaal al te deprimerend zou worden, legde Baker het perspectief bij het kind, de 6-jarige Moonee, wat de film ondanks alle misère een lichte, speelse toon geeft.

We volgen Moonee tijdens een lange zomervakantie, waarin ze met een paar buurtgenootjes kattenkwaad uithaalt, ijsjes bietst bij de lokale snackbar, stiekem in leegstaande bungalows speelt en de manager van het motel tot wanhoop drijft. Dat ze in armoede leeft en wordt verwaarloosd, heeft ze zelf amper door. Moonees piepjonge moeder Halley is welwillend, maar ook kinderlijk naïef en opvliegend. Ze moet steeds dubieuzer werk verrichten om rond te kunnen komen. Halley wordt vertolkt door Bria Vinaite, een kledingverkoopster met veel tatoeages en geen acteerervaring, die door regisseur Baker op Instagram werd ontdekt. Ook de meeste andere acteurs werden min of meer van de straat geplukt, wat de film een heel authentieke, haast documentaire kwaliteit geeft.

De enige ervaren acteur is Willem Dafoe (The English Patient), die de manager speelt. Een stugge maar sympathieke kerel die een soort vaderfiguur is voor de kinderen. Dafoe kreeg terecht een Oscarnominatie, maar de film zelf had er ook wel een paar verdiend. Hij is bijzonder indrukwekkend.

Geschreven door:

Rick de Gier

Filmjournalist

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over

Lees ook

Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

Wat drijft een filmmaker om zo’n ramp – nog zo vers in het geheugen – te verfilmen?

Rick de Gier

filmrecensies 18 juni 2018
12 christelijke films en series op Netflix

12 christelijke films en series op Netflix

Van kinderfilms tot waargebeurde verhalen

Pieter-Jan Rodenburg

christelijke... 25 mei 2018
Keiharde film met indrukwekkend verhaal

Keiharde film met indrukwekkend verhaal

Rick de Gier over nieuwe film 'Hostiles'

Rick de Gier

filmrecensies 13 april 2018

Annemarie wordt langzaam blind

‘Ik weet niet goed of mijn ziekte een doornenkroon of een lauwerkrans is’