Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

'Ik krijg voor het eerst de neiging mensen neer te slaan'

Blog van Matthijn Buwalda

Onze oudste zoon zit op zwemles. Sinds kort, maar het vooruitzicht dat ik dit traject nog zo’n beetje drie kinderen vol moet houden, drijft me nu al bijna wekelijks tot pure wanhoop.

Inmiddels ben ik erachter dat ik óf niet zo’n goede onderhandelaar ben, óf dat de emancipatiegolf toch niet zo hoog is, want ik ben een van de weinige vaders die wekelijks de kleedruimte betreden. Dat doe ik uiteraard pas als het licht op groen staat. Tot die tijd vult een groeiend aantal kinderen met hun ouders de hal met een kakofonie van geluid. Ik sta meestal plompverloren ergens midden in de ruimte overprikkeld te zijn. Mijn zwemleszoon aan de ene, en mijn ik-wil- ook-op-zwemleszoon aan de andere hand. Als het licht van rood op groen springt, dringen we als een kudde schapen de kleedruimte in, waar ik voor het eerst de neiging krijg om mensen neer te slaan. Niet uit agressie, maar gewoon om wat ruimte te maken. Oké, en toch een beetje uit agressie.

Het helpen van mijn zwemleszoon bij het omkleden zonder mijn ik-wil-ook-op- zwemleszoon uit het oog te verliezen, is pure topsport. Zeker als u daarbij bedenkt dat de kleedruimte zo overbevolkt is, dat ik praktisch bij een moeder op schoot zit terwijl ik dit doe. Voor je het weet, heb je een onduidelijk #metoo-verhaal aan je (zwem)broek hangen, maar ik kan geen kant op. Als zwemleszoon uiteindelijk gaat zwemmen, gaan ik-wil-ook-op-zwemleszoon en ik in een wachtruimte zitten, die wat betreft uitstraling niet onderdoet voor een leegstaand crematorium. Daar zitten we dan met elkaar naar onze kinderen te kijken. Ik neem vaak boekjes mee en lees mijn ik-wil-ook-op-zwemleszoon voor, terwijl de vrouw naast mij hardop haar kind aanmoedigt, niet beseffend dat het dubbele glas geen geluid doorlaat.

Na afloop bij een andere moeder op schoot proberen mijn zwemleszoon af te drogen en aan te kleden, en dan wegwezen. Zullen we thuis iets lekkers eten, vragen mijn zoons bijna in koor. Ik knik.
Dat heeft papa wel verdiend.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Hoe help ik mijn dochter naar de brugklas?

Hoe help ik mijn dochter naar de brugklas?

Tips van Eline Hoogenboom

Eline Hoogenboom

Gisteren
'Het is tijd voor een mediacode rondom kinderen'

'Het is tijd voor een mediacode rondom kinderen'

Verdienen kinderen niet een beetje privacy op de social media van hun ouders?

6 augustus 2018
Zomervakantie? Zó houd je het leuk voor de kinderen!

Zomervakantie? Zó houd je het leuk voor de kinderen!

3 tips van Carianne Ros

Carianne Ros

Annemarie wordt langzaam blind

‘Ik weet niet goed of mijn ziekte een doornenkroon of een lauwerkrans is’