Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Deze blinde vrouw strijdt voor mensen met een handicap

‘Mijn blindheid is een lot uit de loterij'

Blind zijn werd in haar geboorteland Ethiopië gezien als een straf van God. Tot Yetnebersh Nigussie (1982) ontdekte dat zij als blinde vrouw juist een instrument was in de hand van God. Inmiddels is ze een activist in hart en nieren en strijdt ze voor mensen met een handicap.

Vorig jaar won Nigussie de Livelihood Award, ook wel de Alternatieve Nobelprijs genoemd. De voornaamste reden: haar strijd voor gelijke behandeling van mensen met een handicap. Dat begon al op de middelbare school, waar ze in de leerlingenraad ging en aandacht vroeg voor het onderwerp. In de jaren die volgden, raakte ze betrokken bij de Verenigde Naties en startte in Ethiopië een centrum voor blinden. Sinds 2016 werkt Nigussie voor de stichting Light for the World, een wereldwijde organisatie die strijdt voor de gelijkheid van gehandicapte mensen. In Nederland begon de stichting in 1982 als Dark & Light, opgericht door de christelijke oogarts Martien Cozijnzen en zijn vrouw Jenny. Later werd deze stichting onderdeel van Light for the World.

Blindheid als straf van God

Yetnebersh weet hoe het is om te leven met een beperking: op haar 5e werd ze blind door een hersenvliesontsteking. “Mijn dorpsgenoten zeiden dat mijn ouders door God waren gestraft en ik daardoor blind was geworden. Ik ging niet naar een reguliere arts, maar werd door lokale genezers behandeld met heilig water.”

Je zei in een interview met de 'Neue Zürcher Zeitung' dat blind worden een lot uit de loterij was.
“Dat klopt! In Ethiopië zijn kindhuwelijken heel normaal. Maar omdat ik een handicap kreeg, was ik daar niet goed genoeg voor. Mensen zeiden: wat zou het mooi zijn als Yetnebersh weer kon zien. Ik vond dat helemaal niet. Al mijn kennissen van vroeger zijn nu huisvrouwen, hebben 7 kinderen, kunnen niet lezen en schrijven en hebben geen toegang tot het internet. Maar dankzij mijn blindheid stuurden mijn moeder en oma mij naar school. Daar kreeg ik les van de nonnen en zag ik dat vrouwen ook leiders kunnen zijn.”

Wie is een rolmodel voor je geweest?
“Ik ben door meerdere mensen geïnspireerd. Ik denk aan moeder Teresa, mijn eigen moeder en oma. Maar ook de Amerikaanse Helen Killer, die 50 jaar geleden overleed. Ze was doof, blind, en kon niet praten. Toen ik haar boek op de middelbare school las, dacht ik: als zij toen al een goed leven kon leiden met een handicap, heb ik zeker meer kansen.”

Wat betekent je geloof voor je?
“Heel veel! Het geloof is voor mij de basis geweest om het misverstand over blindheid weg te nemen. Toen ik naar school ging en de Bijbel ontdekte, realiseerde ik me dat mijn blindheid geen straf van God was. Hij wil je niet straffen met handicaps. Mozes had een spraakgebrek, maar ook hij werd ingezet, mede door Aäron. Zo voel ik me ook een instrument van God.”

Hoe zijn de voorzieningen voor gehandicapten nu in Ethiopië en daarbuiten?
“Het verbetert. Vroeger mochten kinderen met een handicap niet naar school, nu zijn scholen verplicht ze wel aan te nemen. Tegelijk hebben veel landen in Afrika genoeg andere problemen die aandacht vragen, zoals armoede. Bovendien worden mensen met een handicap nog vaak gediscrimineerd, ook in Europa. Ze komen bijvoorbeeld moeilijker aan werk. Dat komt ook door alle vooroordelen over blinden. Regelmatig vroegen mensen of ik iemand had om mijn e-mails te sturen en te lezen. Tegen hen zou ik willen zeggen: kijk niet naar de handicap, maar naar wat iemand wél kan.”

Wat is je toekomstdroom?
“Meestal plan ik niet te ver vooruit, omdat ik zo druk ben. Maar ik zal altijd blijven strijden tegen alle vormen van ongelijkheid in de wereld. Door ongelijkheid ontstaat hebzucht, waardoor mensen zich achtergesteld voelen en er geweld kan ontstaan. Als er meer gelijkheid is tussen mensen, verdwijnt de hebzucht en zouden veel conflicten opgelost kunnen worden. Ik zou best gelijkheidsambassadeur willen worden. Om zo te onderzoeken of gelijkheid een instrument tot meer vrede in de wereld is.”

Beeld: Willem-Jan de Bruin

Geschreven door:

Tirza van der Graaf

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Meer over