Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

‘Als jongensbesnijdenis niet meer mag, waarom abortus dan wel?’

Prikkelende vraag van cultuurtheoloog Frank Bosman

Jongensbesnijdenis is een beslissing van ouders, die ingaat tegen het zelfbeschikkingsrecht van hun nog niet volwassen kinderen. En daarom zou dit ritueel verboden moeten worden. Maar wat doen we dan met de Nederlandse abortuspraktijk? Die prikkelende vraag stelt cultuurtheoloog Frank Bosman in zijn wekelijkse column voor Dit Is De Dag.

Bosman schreef zijn column naar aanleiding van het nieuws dat de IJslandse regering een verbod wil instellen op jongensbesnijdenis. De straf voor iedereen die een jongetje besnijdt zonder goede medische reden, is 6 jaar.
De reden? Volgens de regering worden de rechten van jongetjes geschonden en is de praktijk strijdig met de kinderrechten van de Verenigde Naties.

Rechten van het minderjarig kind

Het leverde een storm van protest op uit met name joodse en islamitische hoek, al sloot ook de Rooms-Katholieke Kerk zich bij dit protest aan.
Voorstanders van jongensbesnijdenis beroepen zich op de vrijheid van godsdienst, en menen dat het een onschuldig ingreep is en een kwestie van goede hygiëne. Tegenstanders wijzen op de medische complicaties die kunnen optreden en – vooral – op de rechten van het minderjarige kind. Kinderen mogen volgens hen niet geschonden worden in hun lichamelijk integriteit tot zij zelf die keuze kunnen maken als ze volwassen zijn.

Vergelijking met abortus

In zijn column vergelijkt Bosman vervolgens jongensbesnijdenis met een aantal andere (medische) ingrepen, waarbij de ouders namens het kind een beslissing nemen met vergaande gevolgen voor hun kroost. Zo noemt hij vrouwenbesnijdenis (“Ik denk dat we daar kort over kunnen zijn”), beugels voor je gebit (“Iedereen eens, zo ongeveer) en inentingen.
Tot slot maakt hij de vergelijking met abortus. “Als het argument tegen jongensbesnijdenis is, dat de beslissing van hun ouders ingaat tegen het zelfbeschikkingsrecht van hun nog niet volwassenen kinderen, wat doen we dan met de Nederlandse abortuspraktijk? Je zou immers kunnen betogen dat duizenden ouders, voornamelijk moeders, in naam van hun ongeboren kind, besluiten datzelfde kind te (laten) doden.”

Lees hier de hele column van Frank Bosman.

Beeld: Shutterstock

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons