Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Wat ds. Nico ter Linden schreef aan Tijs

Blog van Tijs van den Brink

Een paar jaar geleden kreeg ik nog een brief van hem, dominee Nico ter Linden. De afgelopen weekend overleden Amsterdamse predikant was een trouwe kijker van Adieu God?, schreef hij. Hij vond het fijn dat er bij de EO nog echt over God wordt gepraat – waar zie je dat nog? – maar hij betreurde het dat ik in een kinderlijke voorstelling van de Bijbel ben blijven hangen.

Het gaf precies het verschil aan tussen wat ik voor het gemak maar even de orthodoxie en de vrijzinnigheid noem. Ter Linden had zich losgemaakt van wat hij kinderlijke voorstellingen over geloof noemde. De verhalen uit de Bijbel waren niet echt gebeurd, maar wel waar. Volgens Ter Linden heeft Jezus natuurlijk niet echt over water gelopen, dat kan namelijk niet. Maar het water staat symbool voor de dood en die heeft Jezus eronder gekregen – zo beschreef hij de betekenis van Bijbelverhalen, onder andere in zijn boekenserie Het verhaal gaat….

Slogan

De relatie tussen orthodoxen en vrijzinnigen was in Ter Lindens actieve jaren niet al te best – de brief die hij mij stuurde, bevatte daar nog wat sporen van. In de orthodoxe kringen waarin ik opgroeide, bestond weinig enthousiasme voor de manier van denken van mensen zoals Ter Linden. ‘Vrijzinnigheid heeft geen kinderen’ en ‘vrijzinnigheid leidt tot niets’ waren twee regelmatig gehoorde slogans.

Wie de levensverhalen van theoloog Harry Kuitert en Nico’s broer Carel kent, zal zich bevestigd voelen in die laatste slogan. Beiden kwamen na hun pensionering tot de sombere conclusie dat God niet bestaat, hooguit in onze gedachten.

Maar dat was bij Nico ter Linden anders! In een mooi gesprek met Eline Kuijper in het Nederlands Dagblad van twee jaar geleden, zegt hij nog steeds in een persoonlijke God te geloven. Hij vindt het jammer dat het zijn broer niet langer lukt. Voor hemzelf geldt: “Kijk, de Heer is mijn herder. En niks anders. Dat is altijd zo geweest. En als het niet zo was, dan is het dat weer geworden. Ik sta niet alleen in dat geloof. Ik ben mijn leven lang omringd door dat geloof, door de Heilige Schrift, en de psalmen. Door Gerrit Achterberg en Jacobus Revius. Daar hoor ik bij en daar kun je me niet van lospeuteren.”

God – Ter Linden zelf zei altijd ‘de God van Israël’ – hebbe zijn ziel.

Beeld: Wikimedia

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons