Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Felix vierde Kerst in het diepste geheim

'Er is altijd het gevaar van een politie-inval'

in Geloven

Kerst is voorbij, maar niet op elke plek in de wereld is het vanzelfsprekend dat dit feest gevierd wordt. Felix vierde de geboorte van Jezus in Saudi-Arabië.

Kerst vieren in een land waar kerken verboden zijn en de islam de enige toegestane godsdienst is. Is dat mogelijk? Ja, ontdekte Open Doors-werker Felix (niet zijn echte naam), die in Saudi-Arabië uitbundig Kerst vierde met Indiase christenen. Zijn unieke bezoek aan deze geheime kerk laat zien dat zelfs op plekken waar Christus nog steeds niet welkom is, het evangelie volop klinkt.

Het is avond. De straten in een buitenwijk van een van de grotere steden in Saudi-Arabië zijn donker en nagenoeg verlaten. Onopvallend wandelen twee Indiase mannen over de stoep. Aan niets is te zien dat ze christen zijn. Ineens staan ze stil. Ze kloppen op een metalen deur, die direct voor hen wordt geopend. Geruisloos verdwijnen ze naar binnen; de deur sluit achter hen.

Illegale kerkdienst

Ik weet waar ze heen gaan en volg hen. Op de binnenplaats doen ze hun schoenen uit en betreden ze een zaaltje, waar al meer gelovigen aanwezig zijn. De ruimte is versierd met kerststerren en slingers. Het komende uur zal het hier voldruppelen met Indiase christenen die Kerst komen vieren.

De meesten komen uit arme families in India en hebben laagbetaalde baantjes in grote Saudische bedrijven, of zijn in dienst bij rijke gezinnen. Deze mannen en vrouwen zijn in Saudi-Arabië bouwvakker, steenbewerker, elektricien of schoonmaker, zodat zij voor hun familie thuis kunnen zorgen. Maar vanavond zijn er geen verschillen. Deze avond zijn ze allemaal volgelingen van Christus. Ze zullen Hem hier aanbidden, bemoedigd en opgebouwd worden en daarna de wereld weer in gaan om Zijn licht te verspreiden in dit duistere land.
Ik zit er als blanke tussen. Warm verwelkomd in een illegale kerkdienst.

Er is altijd het gevaar van een politie-inval

‘…Omdat er voor hen geen plaats was in de herberg.’ Het overbekende zinnetje schiet ineens door mijn hoofd. Want dat is de situatie voor christenen in dit hartland van de islam: kerken, kruizen en andere christelijke uitingen zijn officieel illegaal in Saudi-Arabië. In de praktijk worden kleinschalige vieringen van buitenlandse christenen die geen overlast veroorzaken, vaak gedoogd door de religieuze politie. Toch is er altijd het gevaar van een politie-inval, die voor de christenen kan leiden tot gevangenschap of gedwongen vertrek uit het land.

Een waar spektakel

Als de kerstdienst begint, begrijp ik al snel dat deze Indiase christenen rijkelijk putten uit hun eigen cultuur. De instrumenten, de muziek… Wanneer ik mijn ogen dichtdoe, is het alsof ik midden in India ben. De oplopende temperatuur in het zaaltje en de mensen die steeds dichter tegen elkaar en tegen mij aanschuiven, dragen daar ook aan bij.
De zangdienst is een waar spektakel. Begeleid door enthousiaste vrijwilligers, komen steeds weer andere gemeenteleden naar voren om – in hun moedertaal – te zingen over God die Zijn Zoon naar de wereld stuurde. Een bescheiden kerstboom aanschouwt het geheel vanuit de hoek.

Dan is het tijd voor de preek. Direct al krijgt de kerstboom het te verduren. De prediker – zelf overdag een arbeider, maar ’s avonds en in het weekend herder van deze groep gelovigen – wijst ernaar. “Is Kerst iets waar we alleen in december bij stilstaan? Gaat het alleen over de kerstboom en het kerstdiner?” Dat alles heeft niets te maken met Kerst, benadrukt hij. “Als je hier zo zit, realiseer je je dan wel waar Kerst echt om draait? Het gaat om de geboorte van Jezus Christus, over Maria die gezegend werd met een Kind, over herders die Hem kwamen aanbidden… Als je met je vrienden praat of iets op Instagram post, heb het dan daar over, in plaats van over alle onzinnige dingen die mensen bij Kerst hebben verzonnen.” Hoe langer de voorganger spreekt, hoe missionairder hij wordt. Deze christenen zijn niet terughoudend of angstig, zoveel is me wel duidelijk.

Mierzoete kerstcake

Na het ‘amen’, komen er toch nog wat kersttradities uit de kast. Het is het moment waar alle kinderen in de kerk reikhalzend naar hebben uitgekeken: het aansnijden van de mierzoete kerstcake. De kinderen zijn voor de gelegenheid verkleed als hoofdpersonen uit het kerstevangelie, en krijgen als eerste een stuk van de taart. Met hun mond nog nauwelijks leeg, zingen ze hun ingestudeerde kerstlied: “Good tidings we bring to you and your kin; We wish you a merry Christmas and a happy New Year!”

Het loopt tegen middernacht als de kerkdienst is afgelopen. De aanwezigen stromen naar buiten, waar een Indiase maaltijd op hen staat te wachten. Terwijl we eten, spreek ik een van de leiders van deze gemeenschap. Hij vertelt over de vaak moeilijke situatie van Indiase gastarbeiders in Saudi-Arabië. “Veel van mijn broeders en zusters lijden: de lonen zijn laag en het komt regelmatig voor dat werkgevers de salarisuitbetaling een maand overslaan. Ze beloven dan dat ze het later weer goedmaken, maar dat kan soms jaren duren. Er is niets wat we daar juridisch aan kunnen doen.”
Hij vertelt hoe de gemeenschap van Indiase christenen bijeenkomt in gebed als een van hen zulke zorgen heeft. “We bidden net zo lang tot er een uitweg is; soms duurt dat wel maanden. Als het nodig is, doneren we allemaal een klein bedrag om zo’n broeder of zuster te helpen. Geen van ons is rijk, maar we dragen allemaal ons steentje bij.”

Getuigenis in India

Dit is dus hoe ‘getuigen’ eruitziet voor deze christenen in Saudi-Arabië: bidden en zorgen voor elkaar. Het doet me sterk denken aan de situatie in Handelingen 2, waar de eerste christenen volhardden in het gebed en alle dingen gemeenschappelijk hadden.
Net als toen, dringt dit getuigenis ook door in de wereld waarin deze christenen leven. De voorganger vertelt hoe hij regelmatig meemaakt dat Indiase hindoes Jezus Christus accepteren door het getuigenis van christelijke collega’s. En dat in een van de meest gesloten landen ter wereld. “We verdienen hier niet veel geld, maar we winnen zo veel zielen… Mensen breken met hun verslavingen en zondige levensstijl en gaan Christus volgen. We geven ze vervolgens Bijbels onderwijs en trainen ze in discipelschap. Doel is dat ze, wanneer ze terugkeren naar India, in hun eigen gemeenschappen – die vaak nog niet bereikt zijn met het evangelie – hun getuigenis kunnen delen.”

'Bid dat God ons kansen geeft in dit land te blijven getuigen,' vraagt de voorganger me

De laatste maanden staat de gemeenschap steeds meer onder druk, vertelt de voorganger aarzelend, terwijl hij naar zijn bord kijkt. De Saudische overheid probeert Saudische bedrijven te dwingen meer Saudi’s te werk te stellen. Zij doet dit door de belastingen voor gastarbeiders steeds verder te verhogen, zodat zij uit eigen beweging het land verlaten. Hierdoor is de Indiase christelijke gemeenschap in deze stad de afgelopen twee jaar gehalveerd. De voorganger is bang voor het geestelijke gevolg hiervan. “Minder gastarbeiders, betekent minder christenen die in dit land kunnen bidden en getuigen.”
Hij kijkt me aan en stelt een laatste vraag: “Bid alsjeblieft voor gerechtigheid voor de arbeiders hier. En bid dat God ons kansen geeft in dit land te blijven getuigen; dat Hij wonderen blijft doen in Saudi-Arabië.”
Ik beloof hem dat ik mijn best zal doen om de christenen in mijn land zijn verhaal te vertellen en hun te vragen voor hun broeders en zusters in Saudi-Arabië te bidden.

Open Doors ondersteunt christenen in het Midden-Oosten en op het Arabisch Schiereiland door gebedssteun, door de verspreiding van Bijbels en christelijke lectuur, en door het geven van Bijbelse trainingen.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons