Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Ze vond dat ze niet langer een spijkerbroek moest dragen

Blog van Tijs van den Brink

“Ik vertrouw predikers en dominees niet, dat is een levenservaring. Die hebben een soort machtspositie. (...) Die leiders die ik in de pinksterbeweging heb meegemaakt, die kon je maar zeer zelden vertrouwen.”

Aan het woord is Jan Jaap de Ruiter, arabist aan de Universiteit van Tilburg. Vorige week was hij een aantal keer te zien en te horen op radio en tv, in reactie op een Nieuwsuur-reportage over jonge moslims die hun geloof steeds serieuzer nemen. Nieuwsuur was te gast bij een aantal bijeenkomsten, waar een ex-rapper en een ex-zaalvoetbalinternational vertelden over hun bekering tot een orthodoxe variant van de islam.

De collega’s van Nieuwsuur leken nogal te schrikken van wat ze zagen: niet alleen zaten mannen en vrouwen gescheiden bij de bijeenkomsten, door de sprekers werd verkondigd dat muziek luisteren zondig is, net als het nuttigen van alcohol. Een jonge vrouw, aanwezig op de bijeenkomst, zei dat ze sinds kort een hoofddoek droeg en eigenlijk ook vond dat ze niet langer een spijkerbroek zou moeten dragen. Die zou haar vrouwelijke vormen te veel benadrukken.

Ik bekeek de uitzending gek genoeg met een blik van herkenning: zo ging het er in mijn jeugd, aan de rand van reformatorisch Nederland, ook aan toe! Veel discussies over uiterlijkheden als kleding en muziek. Wat nu segregatie heet, heette toen ‘wereldmijding’ en werd positief geduid. Jongens en meisjes zaten op mijn middelbare school gelukkig gewoon door elkaar, maar de positie van mannen en vrouwen was allesbehalve gelijk.

Jan Jaap de Ruiter, arabist en kenner van de islam, toonde zich kritisch over het geloviger worden van jonge moslims. Hij vreest dat het leidt tot segregatie, omdat je volgens hem behoorlijk buiten de samenleving komt te staan als je alle plaatsen mijdt waar muziek klinkt of alcohol wordt geschonken. En dan had hij het nog niet eens gehad over ‘de wolk van geweld’ die ‘boven de markt van de orthodoxe, salafistische islam hangt.

Die laatste zorg deel ik uiteraard. Maar integratie afmeten aan iemands muziekkeus of afkeer van alcoholica vind ik nogal dubieus. De meeste van mijn reformatorische klasgenoten zijn tamelijk geïntegreerd terechtgekomen, als ik hun Facebookpagina’s moet geloven. En passant zette De Ruiter alle predikers en dominees dus even weg als onbetrouwbaar. Ik weet natuurlijk niet wat De Ruiter heeft meegemaakt in de pinksterbeweging, maar een deskundige die alle predikers in dezelfde hoek zet, wordt er voor mij niet deskundiger op.

Geschreven door:

Tijs van den Brink

Journalist en presentator

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons