Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Waarom herdenken belangrijk is – ook in de kerk

Vandaag is het Eeuwigheidszondag

Vandaag is het de dag waarop mensen worden herdacht die in het afgelopen kerkelijk jaar zijn overleden. Rouwdeskundige Daan Westerink legt uit waarom zo’n dag belangrijk is.

“Eeuwigheidszondag is een eeuwenoud ritueel en het is belangrijk om te weten dat je iemand mag missen. Je mag denken aan het leven dat nog moest beginnen of het leven dat er niet meer is. Niet iedereen heeft er behoefte aan dat samen te doen, maar het kan wel een gevoel van verbondenheid geven. Tijdens een viering zie je dat je niet de enige bent die iemand verloren heeft.”

Op ikmisje.tv lees je meer over Eeuwigheidszondag 

Op Eeuwigheidszondag ligt de nadruk op het herdenken van mensen die afgelopen jaar zijn overleden. Is het verdriet na een jaar minder intens?

“Een eerste jaar staat vaak bomvol rituelen: de eerste keer Kerst zonder partner of kind. Een eerste keer Pasen vieren zonder ouder, broer of zus. Een eerste keer op vakantie zonder vriend of vriendin. Dan kun je wel wat extra ondersteuning gebruiken. Voor anderen is het gemis juist zwaarder in het tweede jaar, omdat omstanders denken dat alle moeilijke momenten nu wel voorbij zijn. Maar ook daarna kan het verdriet er zijn en heel actueel voelen. Bijvoorbeeld wanneer je geconfronteerd wordt met het feit dat jouw zoon nooit zal trouwen of jouw dochter nooit moeder zal worden. Je kunt niet overzien hoe ontzettend voelbaar het gemis ook jaren later nog kan zijn.”

Is Eeuwigheidszondag dan niet juist pijnlijk voor mensen die al lange tijd geleden iemand hebben verloren?

“Dat kan, zeker voor degenen die zich in een eerste jaar niet gesteund hebben gevoeld. Daarom is het als gemeente belangrijk om te bedenken dat er ook mensen in de kerk zitten die al langere tijd iemand moeten missen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Het is fijn als de gemeenschap zegt: wij zijn er voor jou, ook jaren later mag je nog de naam uitspreken van degene die jij mist. Door dat te zeggen, geef je erkenning.”

Daan Westerink

Rouwdeskundige Daan Westerink (1968) verloor op 14-jarige leeftijd haar moeder. Negen jaar later werd haar vader ziek. In 2000 stierf ook hij. Daan werd journalist en pedagoog, maar bleef haar hele leven gefascineerd door de manier waarop mensen verdergaan na verlies. Ze schreef er verschillende boeken over, specialiseerde zich in jongeren en rouw en begeleidt zowel jongeren, volwassenen als echtparen en gezinnen die te maken hebben met verlies.

Wat is een goede manier om met verlies om te gaan?

"Iedereen rouwt anders. Maar voorop staat: durf erover te praten en aan te geven wat jij prettig vindt. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat je voor een (kerst)diner een moment stilte vraagt om te denken aan de mensen die er niet meer zijn. Vaak is daar veel begrip voor. Wees ook mild voor jezelf. Wanneer je naar een viering gaat op Eeuwigheidszondag, denk dan ook gerust aan de degene die jij al langer dan een jaar mist. En als je liever alleen thuis een kaarsje aansteekt, is dat ook prima.”

Hoe kun je er als nabestaande zijn voor iemand die afgelopen jaar iemand heeft verloren?

“Deel in het leven van die ander en blijf over het verdriet praten. Je hoeft niet bang te zijn dat je iemand verdrietig maakt, want het verdriet is er al, of het is er niet. Als je iets praktisch wilt doen, ga bij hem of haar langs en neem soep. Of een boor. Er is altijd wel een klusje te doen in huis en het is fijn als iemand zich daar dan geen zorgen over hoeft te maken.’

Jij bent al jong je ouders verloren. Welke betekenis heeft Eeuwigheidszondag voor jou persoonlijk?

“Ik brand overal kaarsjes en draag de trouwring van mijn ouders om mijn vinger. Dagelijks sta ik er bij stil dat ik hun liefde mocht ontvangen. Op sommige dagen, zoals Eeuwigheidszondag, denk ik extra aan hen. Het is een dag waarop ik de herinnering aan mijn ouders levend houd en het leven vier dat ik zo graag met hen had willen delen.’

"Het is goed om even stil te staan"

Jannie Dragstra

Hilde van Oostende (59) verloor dit jaar op 1 januari haar goede vriendin Jannie. “Soms zou ik willen dat ze er nog even was. Nadat haar man was overleden, werd onze vriendschap hechter. We gingen samen naar de Margriet Winterfair en naar de Nederland Zingt dag. Uit mijn werk fietste ik vaak even langs Jannie om samen koffie te drinken.”

Ongeveer drie jaar geleden werd Jannie dement, daarbij kreeg ze COPD en hartfalen. Dit jaar overleed ze op 72-jarige leeftijd. Hilde vindt het fijn om op Eeuwigheidszondag bewust stil te staan bij de mensen die haar zijn ontvallen afgelopen jaar. “Ik heb de neiging weer door te gaan met mijn leven, maar het is goed om nog eens over Jannie te praten en te beseffen dat ze een kind van God was en nu boven is, bij haar Heer en Heiland.”

Soms word ik overvallen door verdriet

Hoewel Hilde het goed vindt om mensen te herdenken op Eeuwigheidszondag, betekent het niet dat het gemis er alleen op deze zondag is. “Soms word ik overvallen door verdriet. Het is heel raar, ik had niet gedacht dat ik Jannie zo zou missen. Haar mening, luisterend oor en haar gezelligheid mis ik het meest. Ze was altijd net een beetje anders, en voor haar leeftijd had ze een bijzondere kledingstijl. Ze droeg bijvoorbeeld een vuurrode jas of schoenen en daarbij een hoedje. Jannie kon lekker gek doen, bijvoorbeeld opeens een liedje gaan zingen als we in de bus zaten. ‘Dat moet toch kunnen?’ zei ze dan. En ik dacht: ‘Uh, hier hoor ik even niet bij,’” lacht Hilde. “Dat was Jannie, dat hoorde bij haar. We hebben veel lol gehad samen.”

Geschreven door:

Heleen Dekens

Redacteur

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Dominee preekt zondag over lijden en verliest maandag dochter bij ongeval

Dominee preekt zondag over lijden en verliest maandag dochter bij ongeval

'Het zou je dochter maar zijn'

Miriam Duijf

rouwverwerking 17 april 2018
Praten met achterblijvers na zelfdoding

Praten met achterblijvers na zelfdoding

'Niemand zou zo alleen moeten sterven'

Gert-Jan Schaap

'Wat we ook deden, hij was niet te redden'

'Wat we ook deden, hij was niet te redden'

Yvonne moet verder zonder haar broer