Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--menu Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop

Vrouwen en geloof

Blog van Tijs van den Brink

Eén van de grote voordelen van presentator zijn bij de EO, is dat je jezelf soms zomaar terugvindt tussen een aantal vrouwen. Zo belandde ik onlangs na een kerkdienst, ergens ten zuiden van Utrecht, aan een tafel tussen twee vrouwen die me bleken te kennen van televisie.

Ze waren allebei de 80 ruim gepasseerd, hadden allebei niet al te lang geleden hun man verloren en begonnen, zonder dat ik ernaar vroeg, te vertellen over hun geloof. Wat mij opviel, was het verschil in geloofsbeleving tussen beide dames. “Je had pas die hersenprofessor in je programma Adieu God?, Erik Scherder,” zei de een. “Hij had wel gelijk, hè, toen hij zei dat we niet weten of God bestaat. We kunnen het hopen, maar ja, wat weten we ervan...”

Ik vertelde dat het bij mij wel wat meer is dan alleen hoop. Het woord zekerheid gebruik ik niet al te snel, omdat dan meestal naar bewijs wordt gevraagd, maar ‘stellige overtuiging’ is voor mij een term die de lading wel dekt. Ik ben er stellig van overtuigd dat God bestaat, dat Hij met ons te maken wil hebben en dat Hij om ons geeft.

De mevrouw die aan mijn andere zijde zat, bleek een heel ander Godsbeeld te hebben. God sprak tot haar in dromen, zei ze. Ze vertelde hoe ze de steun van God had ervaren tijdens de ziekte en het overlijden van haar man, nog niet zo lang geleden. Het was eigenlijk een heel mooie tijd geweest, ze had God heel dichtbij ervaren. En de dominee was een aardige man, hoor, maar hij zou weleens wat geloviger mogen zijn. Minder praten over twijfel en gewoon de lofzang aanheffen!

Oef, heftig. God die door dromen praat, ik geloof dat het kan hoor, maar ik ben er terughoudend mee. Voor je het weet haal je je eigen droomwereld en Gods wil door elkaar. En dominees die eerlijk hun twijfel benoemen op de preekstoel, daar houd ik wel van. Het maakt ze voor mij vaak geloofwaardiger. 

Mij trof het enorme verschil tussen beide dames. Hun omstandigheden leken me vergelijkbaar. Zelfde leeftijd, allebei een verdrietige tijd meegemaakt. Lid van dezelfde gemeente. En toch een heel andere geloofsbeleving. Hoe zou dat komen? Is dat karakter? 
Toen ik naar huis reed, deed ik een klein gebedje: “Kan er wat geloof van die ene mevrouw naar de andere, Heer?”

Geschreven door:

Tijs van den Brink

Journalist en presentator

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons