Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

'Thank you for your service': pijnlijk geloofwaardige film

Rick de Gier recenseert veteranenfilm

Elke dag plegen 22 Amerikaanse oorlogsveteranen zelfmoord. Dat feitje wordt tussen neus en lippen door genoemd in de dramafilm Thank You for Your Service, waarin een groepje veteranen van de Irakoorlog wordt gevolgd. De film laat zien wat er zoal achter dat schokkende cijfer schuil kan gaan.

Er zijn in de loop der jaren al heel wat films verschenen over veteranen die niet kunnen aarden. The Best Years of Our Lives (1946) bijvoorbeeld, over de Tweede Wereldoorlog. En The Deer Hunter (1978) en Born on the Fourth of July (1989), over Vietnam. Maar elke oorlog is uniek, en dat geldt ook voor de bijbehorende trauma’s.

Thuiskomen

Van de jongens die thuiskomen in Thank You for Your Service draait er één meteen door, een ander raakt aan de drugs en gaat het criminele pad op, een derde moet leren omgaan met een hersenbeschadiging. Dan heeft hoofdpersoon Adam (Miles Teller, de drummer uit muziekfilm Whiplash) het ogenschijnlijk goed getroffen. Hij heeft een lieve vrouw en lijkt het gewone leven weer vlot op te pakken. Maar waarom doet hij zo vaak ontwijkend en gestrest?

Voorzichtig hoopvol

Thank You for Your Service is gebaseerd op het gelijknamige non-fictieboek van Washington Post-journalist David Finkel, die rond 2008 langdurig een groep Irakveteranen volgde. Hoewel de film iets is gedra- matiseerd, is die authentieke oorsprong voelbaar. De grove maar eerlijke manier waarop de jongens met elkaar omgaan, hun woede en wanhoop, de bureaucratie waar ze tegenaan lopen: het is allemaal pijnlijk geloofwaardig verbeeld. Daarbij wordt de nodige kritiek geuit over de behandeling van veteranen in de VS (zie de ironische titel), maar de film is verder niet uitgesproken politiek. De makers hebben duidelijk één doel voor ogen gehad: posttraumatische stress bij soldaten op de kaart zetten. Dat is goed gelukt met deze sombere, heftige, maar gelukkig ook voorzichtig hoopvolle film.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons

Lees ook

Christelijke films en series

christelijke films| Christelijke films en series op Netflix: dit zijn de mooiste

Van kinderfilms tot waargebeurde verhalen

Pieter-Jan Rodenburg

9 November 2018
Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

filmrecensies| Utøya 22. juli: '72 minuten in de hel'

Wat drijft een filmmaker om zo’n ramp – nog zo vers in het geheugen – te verfilmen?

Rick de Gier

18 June 2018
17 films over de Tweede Wereldoorlog op Netflix

filmrecensies| 17 films over de Tweede Wereldoorlog op Netflix

Verfilmingen over WOII vanuit verschillende perspectieven

Joëlle Post

3 May 2018