Icon--npo Icon--twitter Icon--facebook Icon--instagram Icon--mail Icon--search Icon--video Icon--image Icon--audio Icon--EO Icon--whatsapp Icon--linkedin Icon--snapchat Icon--youtube Icon--quote arrow-right Icon--arrow-down Icon--chevron-right Icon--menu clock Icon--background Icon--backgroundContent Icon--overlayBottom Icon--overlayTop Icon--girl Icon--boy Icon--cross

Sorry dames

Blog van Tijs van den Brink

Het lastige van deze blog is dat ik de volgende al schrijf voordat u de vorige heeft gelezen. Als u heel boos bent over een blog, kan ik pas twee weken later iets doen om uw boosheid te temperen. En dan is het misdrijf al weer zo lang geleden dat ik vaak denk: laat maar.

Ik weet dus niet of u boos bent over mijn blog van vorige week. Ik zou me dat kunnen voorstellen. Ik schreef over twee vrouwen die ik na een kerkdienst ontmoette en die beiden spontaan over hun geloof begonnen te vertellen. De één bleek heel gelovig: ze ervoer God vaak heel dichtbij, ze kreeg in dromen boodschappen van Hem door en vond haar eigen dominee wat aan de twijfelende kant. De ander leek veel minder gelovig: ze hoopte dat God bestaat, maar wist het lang niet zeker. De column eindigde met de zin: “Ik deed een klein gebedje: ‘Kan er een beetje geloof van de één naar de ander, Heer?’"

Wat aanmatigend eigenlijk! Wie ben ik om iets te zeggen over het geloof van deze vrouwen, die nota bene ook nog eens veel meer levenservaring hebben dan ik? Hoezo moet er geloof van de één naar de ander? Iemand die hoopt op God; kan het Bijbelser? En iemand tot wie God spreekt in dromen, kan het Bijbelser? Waar bemoei je je mee, Tijs? Wat ik deed, was deze twee vrouwen in de mal van mijn eigen geloof duwen. De één geloofde een beetje te veel naar mijn zin, de ander een beetje te weinig. Dom van mij. Sorry. 

Ik dacht eraan terug toen ik vorige week tijdens een EO-inspiratie-event vier jonge gelovigen mocht interviewen. Mensen uit heel verschillende hoeken en gaten van protestants Nederland. Een man uit de Gereformeerde Gemeenten en een remonstrant, een vrouw uit de Protestantste Kerk Nederland en een mevrouw die op zoek is naar een gemeente omdat ze zich bij de baptisten niet meer welkom voelde. Grote verschillen in geloofsbeleving, maar wie ben ik om het geloof van de één hoger te achten dan dat van de ander?

Natuurlijk past niet iedere religieuze opvatting binnen het christelijk geloof, maar een gefluisterde, een gestotterde, een overtuigde of een gejubelde geloofsbelijdenis – ik zal proberen er geen onderscheid meer tussen te maken.

Tip voor de redactie?

Of heb je een foutje gezien? Mail ons